η δυστυχία του να είσαι Έλληνας

«Η δυστυχία του να είσαι Έλληνας» του Νίκου Δήμου -εκδόσεις Πατάκη- περιλαμβάνει 193 «σκέψεις», οι οποίες γράφτηκαν μέσα στα τελευταία χρόνια της δικτατορίας και τυπώθηκαν για πρώτη φορά το 1975. 

 

27

Ο έλληνας, όταν βλέπει τον εαυτό του στον καθρέφτη, αντικρίζει είτε τον Μεγαλέξαντρο, είτε τον Κολοκοτρώνη, είτε (τουλάχιστο) τον Ωνάση. Ποτέ τον Καραγκιόζη…

 

28

Κι όμως, στην πραγματικότητα, ε ί ν α ι  ο Καραγκιόζης που ονειρεύεται τον εαυτό του σαν Μεγαλέξαντρο. Ο Καραγκιόζης με τα πολλά επαγγέλματα, τα πολλά πρόσωπα, τη μόνιμη πείνα και τη μία τέχνη: της ηθοποιίας.

 

32

Βασικά, ο έλληνας αγνοεί την πραγματικότητα. Ζει δυο φορές πάνω από τα οικονομικά του μέσα. Υπόσχεται τα τριπλά από όσα μπορεί να κάνει. Γνωρίζει τα τετραπλάσια από όσα πραγματικά έμαθε. Αισθάνεται (και συναισθάνεται) τα πενταπλάσια από όσα πραγματικά νιώθει.

 

63

Γεγονός είναι πως -ό,τι κι αν λέμε- δεν ν ι ώ θ ο υ μ ε  ευρωπαίοι. Νιώθουμε «απ’ έξω». Και το χειρότερο είναι, που τόσο μας νοιάζει και μας καίει, όταν μας το λένε…

 

68

Ποτέ δεν θελήσαμε να αποσαφηνίσουμε και να συνειδητοποιήσουμε την ιδιομορφία μας.  Πάντα προσπαθούσαμε να ανήκουμε κάπου – κι όχι να είμαστε ε μ ε ί ς. Προσπαθήσαμε να ξαναγίνουμε αρχαίοι. Πασχίσαμε να αποδείξουμε την καθαρότητα της ράτσας μας, πολεμώντας φανατικά τους Φαλλμεράγιερ, αλλά ποτέ δεν ερευνήσαμε ψύχραιμα τα πραγματικά συστατικά της. Μισήσαμε και καταστρέψαμε τη γλώσσα¹ μας, γιατί δεν ήταν εντελώς ίδια με τη γλώσσα των αρχαίων μας προγόνων. Μισήσαμε τον εαυτό μας, γιατί δεν ήταν ψηλός, ξανθός, με «ελληνική μύτη» σαν τον Ερμή του Πραξιτέλη. Μισήσαμε τους γείτονές μας… γιατί τους μοιάζουμε. (Η οργή του Κάλιμπαν που βλέπει το πρόσωπό του στον καθρέφτη;)

¹και μην έχοντας γλώσσα, πώς μπορούμε να έχουμε σκέψη;

 

109

Οι έλληνες εξακολουθούν πάντα να αντιμετωπίζουν το κράτος τους, σαν να ήταν το τούρκικο βιλαέτι. Έχουν δίκιο.

 

112

Εκμεταλλευτές του ελληνικού μόχθου δεν είναι τόσο οι καπιταλιστές μας, όσο οι συνεχιστές της ένδοξης ελληνικής παράδοσης των αεριτζήδων. Μεσάζοντες, παράγοντες, κομπιναδόροι (ελληνοαμερικανοί και μη).

 

125

Τον αιώνα που πέρασε, η ελληνική εκκλησία υπηρέτησε – πιστά και αφοσιωμένα – πολλούς κυρίους. Εκτός από τον Ένα.

 

127

Στατιστικές παράμετροι του μέσου έλληνα (1975): ζει στην ακριβότερη χώρα της Ευρώπης -σε σχέση με τις αμοιβές του- έχει τη χειρότερη κοινωνική ασφάλιση, τα περισσότερα τροχαία ατυχήματα, το φτωχότερο εκπαιδευτικό σύστημα και τις μικρότερες κυκλοφορίες βιβλίων. (Ελπίζω να βρεθεί καμιά Πορτογαλία, να με διαψεύσει σε κάτι απ’ όλα αυτά).

 

149

Όλη τη μεθοδικότητα και το σύστημα, που μας λείπουν από την καθημερινή μας ζωή και εργασία, τις συγκεντρώνουμε στη μυστική αποστολή μας: να καταστρέψουμε όσο γίνεται πιο αποτελεσματικά αυτόν τον ωραίο τόπο μας έταξεν η μοίρα.

 

152

Η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει! (Μην απελπίζεστε: Ας προσπαθήσουμε λίγο ακόμα…)

 

170

Οι έλληνες, καταναλωτές ευτυχίας… Το όνειρο του Καραγκιόζη! Αλλά πόσο οδυνηρό το ξύπνημα…

ΝΙΚΟΣ ΔΗΜΟΥ «Η ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΤΟΥ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΕΛΛΗΝΑΣ»
Εκδόσεις ΕΡΜΕΙΑΣ¹

¹Το βιβλίο εκδίδεται τώρα από τις εκδόσεις ΠΑΤΑΚΗ

6 Σχόλια to “η δυστυχία του να είσαι Έλληνας”

  1. Νικόλας Says:

    Γεγονός είναι πως -ό,τι κι αν λέμε- δεν ν ι ώ θ ο υ μ ε ευρωπαίοι. Νιώθουμε “απ’ έξω”. Και το χειρότερο είναι, που τόσο μας νοιάζει και μας καίει, όταν μας το λένε…

    Από τότε ο Δήμου είχε αυτή τη καούρα να γίνουμε Ευρωπαίοι…. Δυστυχώς σε αυτό το τόπο η πλήρης ανυπαρξία εγχώριας δημιουργίας έχει οδηγήσει την διανόηση στον χειρότερο πιθηκισμό είτε της Δύσης (κυρίως), είτε της Ανατολής. Έτσι και ο Δήμου, αγαπημένο παιδί του συστήματος, πασχίζει από τότε να μας φέρει στον σωστό δρόμο. Ναι μαϊμουδίζουμε ούτε σκουπίδι βγάζει η Δύση, αλλά όχι αρκετά! Πρέπει να προσπαθήσουμε περισσότερο… Δυστυχώς η πολιτική ταύτιση του Δήμου με την πεφωτισμένη Δύση – εσχάτως και με τον νεοφιλελευθερισμό – στέρησε την χώρα από ένα ακόμη άνθρωπο που – αν ήθελε – θα μπορούσε να προσφέρει πολλά…

  2. Θωμάς Says:

    Νικόλα: Με τον όρο «πιθηκισμό της Δύσης (κυρίως)» περιγράφεις πολύ πετυχημένα την ελληνική διανόηση. Κάτι ανάλογο γράφει και ο Ν. Δήμου. Αντιγράφω από το απόσπασμα 72:
    «Αν η πορεία του Γένους ήταν πιο ομαλή, ίσως να μην είχαμε σήμερα πρόβλημα ταυτότητας. Όμως αμέσως μετά την πολύχρονη σκλαβιά μας, πέσανε απάνω μας τόσοι πολλοί -πολεμώντας να μας δώσουν ένα νέο πρόσωπο- που χάσαμε κι αυτό που είχαμε. Ο Καποδίστριας, οι Βαυαροί, οι Φιλέλληνες, οι Σοφολογιότατοι οδήγησαν σε πλήρη σύγχυση ένα λαό, που μόλις είχε αρχίσει να αφομοιώνει και να εξισορροπεί μέσα του τα νέα πολιτιστικά στοιχεία που είχαν φέρει Φράγκοι, Σλάβοι, Τούρκοι κι Αρβανίτες».
    Και στο 73:
    «Ξαφνικά θεωρήθηκε αυτονόητο πως οι απόγονοι των αρχαίων δεν θα ήταν δ υ ν α τ ό ν να είναι βαλκάνιοι χωρικοί. Κι έτσι βάλθηκαν όλοι να μας αναμορφώσουν. Με το στανιό. Κι είχαμε (φαίνεται) ένα τίμιο και ζεστό πρόσωπο, σαν το κείμενο του Μακρυγιάννη».

    από το βιβλίο του Νίκου Δήμου: «η δυστυχία του να είσαι έλληνας» Εκδόσεις ΕΡΜΕΙΑΣ

  3. Νικόλας Says:

    Δυστυχώς ο Δήμου ξεκίνησε από σωστές αφετηρίες αλλά η πολιτική του στράτευση (εξευρωπαισμός – εκσυγχρονισμός – φιλελευθερισμός) τον έχει οδηγήσει σε τελείως διαφορετικά μονοπάτια. Ο άνθρωπος που στη σημερινή κοινωνική, πνευματική και ηθική κατρακύλα της Δύσης αναρωτιέται γιατί στην Ελλάδα «οι λέξεις “ευρωπαϊστής”, ακόμα και “εκσυγχρονιστής”, ακούγονται πια σαν ύβρεις ή το λιγότερο σαν ειρωνείες», ο άνθρωπος που συμπράττει σε φιλελεύθερα εκτρώματα τύπου «Δράση», που αφιερώνει τον χρόνο του για να κατακεραυνώσει οτιδήποτε εθνικό και πατριωτικό, φθάνοντας σε γελοιότητες όπως η άποψη ότι στο Αιγαίο η Ελλάδα είναι επιθετική και παραβιάζει τα δικαιώματα των Τούρκων (κι όμως!!!), είναι ο ίδιος άνθρωπος που έλεγε κάποτε ότι η ένταξη στην τότε ΕΟΚ, «δεν σημαίνει ν’ απαρνηθούμε τη βυζαντινή ή τη λαϊκή μας παράδοση, ούτε τις ασιατικές μας επιδράσεις. Ίσα-ίσα, που, αν πρέπει κάτι κι εμείς να κομίσουμε στην Ευρώπη, είναι το δικό μας ιδιαίτερο στοιχείο. Ούτε άλλωστε η Ευρώπη μας θέλει πιθήκους, μίμους και καθρέφτες της» (ΕΠΙΚΑΙΡΑ (24.5.79). Για αυτό λέω ότι θα μπορούσε να προσφέρει πολλά…

  4. Νικόλας Says:

    ότι χάζευα τη σελίδα της «Δράσης», που έχει άρθρο για το ΔΝΤ. Τι λέει;

    «Αρκετοί λέγαμε εδώ και χρόνια ότι ο μόνος τρόπος να αλλάξει η Ελλάδα είναι να έρθει κάποιος Ευρωπαίος επίτροπος και αναλάβει αυτό το έργο μια που μόνοι μας δυσκολευόμασταν.»
    http://e-drasis.blogspot.com/

    Νά σε ποιούς βρήκε να πάει ο φίλος μας…

  5. Θωμάς Says:

    Νικόλα, εκτιμώ τον Νίκο Δήμου γιατί, εκτός από πανέξυπνος άνθρωπος, είναι πιστός στις ιδέες του και συνεπής στο δρόμο που διάλεξε. Έστω και αν αυτή η επιλογή του τον κατέταξε (άδικα κατά τη γνώμη μου) στους πιο αντιπαθητικούς Έλληνες…
    ΥΓ. Εξαιρετική (όπως όλα τα σκίτσα σου) η χειροτεχνία του Γιωργάκη…

  6. k Says:

    Δεν υπάρχει άνθρωπος να έχει μαζέψει τόση χλεύη και υποτίμηση για μια χώρα. Τώρα οτι τυχαίνει αυτή η χωρα να ειναι πατρίδα του έχει κάποια σημασία.

    Το βιβλίο ειναι προσβλητικό με την έννοα οτι προσβαλει αμεσα και με χαρακτηρισμούς μια μεγαλη πληθυσμιακα κοινοτητα.

    Εχει μαζεψει μεσα του τοσο μισος που ξεχυλιζει απο τις σελιδες του, ένας πραγματικά απιστευτος για την γλυωδη φυσιγνωμια του τυπος που εκατσε και εγραψε τοσες αραδες για να βγαλει τα εσωψυχα του που βρωμανε μπιντε !

    Τωρα, αν ειναι gay λιγο ενδιαφερει.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: