ο Εδουάρδος και η μπουζιέρα

Η ιστορία ήταν γνωστή πολύ πριν αποφασίσει να την κάνει ταινία η Μαντόνα. Στις 11 Δεκεμβρίου του 1936 ο βασιλιάς της Αγγλίας Εδουάρδος Η΄ παραιτήθηκε από το θρόνο του για να μπορέσει να παντρευτεί την δυο φορές διαζευγμένη Αμερικανίδα Γουόλις Σίμπσον. Το γεγονός δε θα μας απασχολούσε αν δεν το είχε σχολιάσει με την καυστική του πέννα ο Γιώργος Ιωάννου:

Άλλο τραγούδι που ακουγόταν, όταν οι γυναίκες ευτυχισμένες έκαμναν τις δουλειές του σπιτιού, κακαρίζοντας γλυκά σαν τις κότες την εποχή που γεννάνε, ήταν εκείνο το ιδιαίτερα άνοστο, που όμως έκαμνε θραύση:

«Για μια γυναίκα, δεν είναι ψέματα,
ποιος δεν αρνήθηκε παλάτια, στέμματα…»

Ψιθυριζόταν με συγκίνηση πως το τραγούδι εννοούσε τον βασιλιά της Αγγλίας Εδουάρδο, που είχε παραιτηθεί από το θρόνο ο ανόητος, για να μπορέσει να πάρει ως γυναίκα του τη μη γαλαζοαίματη εκείνη μπουζιέρα, την κυρία Σίμπσον. Η ασκήμια και η ολοφάνερη ακαταδεξιά της Σίμπσον, αλλά και το ακατανόητο του όλου πράγματος, δεν ωθούσε σε ανακουφιστικές κρίσεις κανέναν, ούτε κι αυτούς που ήξεραν καλά από ωραίες γυναίκες. Αφού οι εφημερίδες όλου του κόσμου λένε ότι είναι πεντάμορφη, πρέπει να είναι. Η χειρονομία όμως του λεπτεπίλεπτου Εδουάρδου, που ερχόταν συνεχώς σε μεγάλη αντίθεση με τις συμφεροντολογικές χοντράδες των διαφόρων συζύγων ή μνηστήρων της γειτονιάς, που δεν θα ήθελαν να παραιτηθούν προς χάρη της εκλεκτής τους όχι από το θρόνο αλλά ούτε από την καρέκλα του καφενείου της Αγγλίας, και που συνεχώς ζητούσαν θυσίες από μέρους των γυναικών, οι οποίες γίνονταν ένα είδος συνειδητοί Εδουάρδοι, ενώ οι άνδρες έμοιαζαν με ασυνείδητες κυρίες Σίμπσον, δημιουργούσε εκείνη την εποχή πολλές κρίσεις και δάκρυα. Οι γυναίκες, που μπορεί να ήταν έξυπνες και καλές, αλλά ξέραν λίγα ή και καθόλου γράμματα –άλλωστε εφημερίδα αγοραζόταν την Κυριακή μόνο- φαντάζονταν τον Εδουάρδο ως τον τέλειο τύπο του παλικαριού, που πάνω απ’ όλα βάζει την καλή του και τα ατέλειωτα καπρίτσια της. Είδα, τελευταία, τον τάφο του στο αββαείο του Γουεστμίνστερ, το οποίο δεν είναι ούτε υγρό ούτε και ιδιαίτερα ανήλιο, όπως μας το παρουσιάζει ο Ουράνης. Απλώς μια μαύρη πλάκα στο δάπεδο, ούτε ενός τετραγωνικού ίσως, με το όνομα και τις βασικές ημερομηνίες. Πατάς απάνω για να περάσεις. Αθεράπευτα ρομαντικός ο Εδουάρδος…

ΓΙΩΡΓΟΣ ΙΩΑΝΝΟΥ «ΤΟ ΔΙΚΟ ΜΑΣ ΑΙΜΑ»
Εκδόσεις ΚΕΔΡΟΣ

η φωτογραφία είναι από το site:
ο ερευνητής της Βέροιας

 

3 Σχόλια to “ο Εδουάρδος και η μπουζιέρα”

  1. newagemama Says:

    E, πώς να το κάνουμε, είχε μια μεγαλοπρέπεια η άρνηση του θρόνου για το χατήρι μιας γυναίκας! Ο έρωτας υπερνικά όλα τα εμπόδια, αυτό δεν είναι η παποίθηση κάθε ρομαντικής ψυχής, ακόμη και σήμερα?

    Ψηφίζω ρομαντισμό for ever and ever!

    http://newagemama.com

    • Θωμάς Says:

      Κι εγώ θεωρώ τον εαυτό μου ρομαντικό κι απ’ αυτή την ιστορία κρατάω μόνο το ρομαντικό της μέρος κι ας έγραψε ο Χατζηφωτίου στην αυτοβιογραφία του πως η περί ης ο λόγος η λαίδη κάποτε τον χάιδεψε κάτω από το τραπέζι σε ένα επίσημο γεύμα.
      Τελικά εμείς οι άντρες εκτός από κρυφο-ρομαντικοί είμαστε και κρυφο-κουτσομπόληδες…

  2. η νταντά ενός βασιλιά « λογομνήμων… Says:

    […] ο Εδουάρδος και η μπουζιέρα […]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: