το λεπτό που έκρινε την ιστορία και τα ομόλογα…

Για τη μάχη του Βατερλώ (Waterloo) που έγινε στις 18/6/1815 και η οποία κατέληξε σε συντριβή των δυνάμεων του Ναπολέοντα, όλοι λίγο πολύ ξέρουμε. Ο Στέφαν Τσβάιχ γράφει για μια λεπτομέρεια της μάχης που θα μπορούσε να αλλάξει την έκβασή της:


Ο Ουέλινγκτον με τους στρατιώτες του στη μάχη του Βατερλώ

Το λάθος του Γκρουσύ:

Ο Γκρουσύ, που κράτησε ανάμεσα στα χέρια του την τύχη του Ναπολέοντα, είχε αρχίσει, απ’ τις 17 Ιουνίου, να ψάχνει για τους Πρώσους, σύμφωνα με τις διαταγές που έλαβε. Ακολουθούσε την κατεύθυνση που του είπανε. Η βροχή έπαψε. Οι νέες μονάδες, που πήρανε χθες το βάπτισμα του πυρός βαδίζουν τώρα ξένοιαστες, σα να πηγαίνουν περίπατο. Ο εχθρός δε φαίνεται πουθενά, ο πρωσικός στρατός παραμένει άφαντος.
Ξαφνικά, ενώ ο στρατάρχης έτρωγε βιαστικά σε μια καλύβα, το έδαφος άρχισε να τρέμει αλαφρά κάτω απ’ τα πόδια του. Έστησε τ’ αυτί του. Ακούγεται ασταμάτητα ένα υπόκωφο μουγκρητό που όσο πάει και ξεμακραίνει. Είναι πυροβολικό, που χτυπάει πολύ μακριά από δω, βέβαια, όχι όμως και σε απόσταση μεγαλύτερη από τρεις ώρες. Μερικοί αξιωματικοί πέφτουν καταγής, σαν τους ινδιάνους, για ν’ ακούσουν καθαρότερα από πού έρχονται οι βροντές.
Ο κρότος είναι αδιάκοπος. Είναι το κανονίδι του Σαιν Ζεν η αρχή της μάχης του Βατερλό. Ο Γκρουσύ, συγκροτεί συμβούλιο. Ο υπασπιστής του, Ζεράρ, φωνάζει με ορμή: «Πρέπει να βαδίσουμε προς τα κει όπου ακούγονται τα κανόνια!» Ένας άλλος αξιωματικός, συμφωνεί: «Εμπρός και ολοταχώς!» Δεν υπάρχει η παραμικρή αμφιβολία πως ο αυτοκράτορας επιτίθεται κατά των Άγγλων και πως έχει αρχίσει μεγάλη μάχη.
Ο Γκρουσύ τάχει χαμένα. Συνηθισμένος να υπακούει πάντοτε, ακολουθεί κατά γράμμα τις διαταγές του αυτοκράτορα. Ο Ζεράρ γίνεται έξω φρενών, βλέποντας το δισταγμό του: «Βαδίσατε προς τα κανόνια!» φωνάζει. Η φράση αυτή του κατωτέρου του, μπροστά σε είκοσι άλλους αξιωματικούς φαίνεται πιο πολύ σα διαταγή παρά σαν παράκληση. Κι αυτό δεν αρέσει καθόλου στον Γκρουσύ. Δηλώνει αποφασιστικά και απότομα πως δεν μπορεί να παρεκκλίνει απ’ την αποστολή του αν δεν πάρει νέα διαταγή απ’ τον αυτοκράτορα. Οι αξιωματικοί απογοητεύονται και τα κανόνια εξακολουθούν να βροντάνε μέσα σε μια σιωπή γεμάτη αποδοκιμασία.
Ο Ζεράρ κάνει μια τελευταία απόπειρα: Παρακαλεί να του επιτρέψουν τουλάχιστον να πάει αυτός με τη μεραρχία του και μερικές ίλες ιππικού και θα τα καταφέρει να φτάσει έγκαιρα. Ο Γκρουσύ σκέφτεται. Σκέφτεται ένα λεπτό.


Μετά την ήττα του, ο Ναπολέων παραιτήθηκε, παραδόθηκε στους Βρετανούς και εξορίστηκε στην Αγία Ελένη, όπου και πέθανε το 1821

 

Ένα λεπτό που κρίνει την ιστορία του κόσμου: 

Αυτό το λεπτό στην καλύβα του Βαλχαίν κλείνει μέσα του τα πεπρωμένα του Γκρουσύ, του Ναπολέοντα και όλου του κόσμου. Θα καθορίσει ολόκληρο το 19ο αιώνα, αυτό το αλησμόνητο λεπτό που βρίσκεται στα χέρια ενός γενναίου αλλά χωρίς καμιά ιδιοφυΐα ανθρώπου, που σφίγγει νευρικά ανάμεσα στα δάχτυλά του το χαρτί με τη μοιραία διαταγή του αυτοκράτορα. Αν αυτή τη στιγμή ο Γκρουσύ έδειχνε αποφασιστικότητα, αν φαινότανε αρκετά θαρραλέος για να πιστέψει στον εαυτό του , στο δικό του άστρο, και να παραβεί την εντολή, η Γαλλία θα σωνότανε. Αλλά ο άνθρωπος που γεννήθηκε υφιστάμενος, υπακούει μόνο στον αρχηγό και ποτέ στο κάλεσμα του πεπρωμένου.
Έτσι αρνήθηκε κατηγορηματικά. Όχι, δε θάτανε σωστό να διαχωρίσει ένα σώμα στρατού που έτσι κι έτσι ήτανε αρκετά αδυνατισμένο. Έχει την αποστολή να κυνηγήσει τους Πρώσους και τίποτα παραπάνω. Δε θα πάει κόντρα στη θέληση του αρχηγού του.
Οι αξιωματικοί σωπαίνουν δυσαρεστημένοι. Οι πράξεις και τα λόγια είναι από δω και μπρος άχρηστα πραγματικά: Η αποφασιστική στιγμή πέρασε και δεν ξαναγυρίζει πια. Ο Ουέλιγκτον έχει τώρα θριαμβεύσει.
Συνεχίσουν την πορεία τους, ο Ζεράρ και ο Βαντάμ δαγκώνοντας τα δάχτυλά τους, ο Γκρουσύ όλο και πιο αναποφάσιστος, όλο και πιο ανήσυχος, γιατί, πράγμα παράξενο, οι Πρώσοι εξακολουθούν να είναι άφαντοι! Θα πρέπει να εγκατέλειψαν το δρόμο προς τις Βρυξέλες.
Σε λίγο οι ανιχνευτές φέρνουν άσχημα νέα: Οι Πρώσοι μετέτρεψαν την υποχώρησή τους σε πορεία προς τα πλευρά του πεδίου της μάχης. Ήτανε καιρός ακόμα να τρέξουν να βοηθήσουν τον αυτοκράτορα κι ο Γκρουσύ περιμένει όλο και με πιο μεγάλη ανυπομονησία τη διαταγή να κάμει μισή στροφή στην πορεία του. Αλλά τίποτε δεν έρχεται. Ακούγεται μόνο όλο και πιο ξέμακρα το υπόκωφο μούγκρισμα του κανονιού που τραντάζει το έδαφος: Είναι τ’ ατσάλινα ζάρια της Μοίρας.

ΣΤΕΦΑΝ ΤΣΒΑΪΧ «ΟΙ ΜΕΓΑΛΕΣ ΩΡΕΣ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑΣ»


Εμανουέλ Γκρουσύ (1766-1847)

 Η μάχη του Βατερλώ στοίχισε στους Γάλλους περισσότερους από 40.000 άνδρες, στους Βρετανούς 15.000 και στους Πρώσους 7.000.

 Ο Ναπολέων έγραψε στα απομνημονεύματά του: «Βατερλώ! Ημέρα ακατανόητη… ανήκουστη συρροή κακοτυχιών!… Γκρουσύ, Νέυ! Ήταν προδοσία ή απλώς το πεπρωμένο; Άτυχη Γαλλία! Μεγάλη εκστρατεία… Και όμως είχα τα πάντα προείδει… Θα είχα κατατροπώσει σε κάθε περίπτωση τους εχθρούς μου στο Βατερλώ, αν καθένας εκπλήρωνε το χρέος του, αν οι διαταγές εκτελούντο πιστά».
από το περιοδικό ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, τ. 45, ΝΟΕ 2005
Ξ. ΜΠΑΛΩΤΗ

 

Η μάχη του Βατερλώ και τα βρετανικά ομόλογα

Η παρακάτω ιστορία που έχει σχέση με τη μάχη του Βατερλώ και η οποία -εφόσον βέβαια είναι αληθινή- έχει διαχρονικό ενδιαφέρον, αφορά τη φημισμένη τραπεζική οικογένεια των Ρότσιλντ (Ρόθτσαϊλντ είναι η σωστή προφορά) και κάποια ομόλογα της βρετανικής κυβέρνησης:

Ο Ρότσιλντ (Ρόθτσαϊλντ) τοποθέτησε έναν έμπιστο πράκτορα που ονομαζόταν Ρόθγουορθ, στη βόρεια πλευρά του πεδίου της μάχης, κοντά στη θάλασσα της Μάγχης. Μόλις οριστικοποιήθηκε το αποτέλεσμα της σύγκρουσης, ο Ρόθγουορθ αναχώρησε για την Αγγλία. Μετέφερε τα νέα στον Νέιθαν Ρότσιλντ 24 ώρες πριν από τον αγγελιοφόρο του Γουέλινγκτον! Ο Ρότσιλντ κατευθύνθηκε βιαστικά στο χρημαστιστήριο και πήρε τη συνηθισμένη του θέση, μπροστά από μια αρχαία κολώνα. Όλα τα μάτια ήταν καρφωμένα επάνω του. Οι Ρότσιλντ είχαν ένα θρυλικό δίκτυο επικοινωνιών. Αν ο Γουέλινγκτον είχε ηττηθεί και ο Ναπολέων ήταν ξανά ο απόλυτος κυρίαρχος της Ευρώπης, η οικονομική κατάσταση της Αγγλίας θα είχε «μαύρα χάλια». Ο Ρότσιλντ φαινόταν μελαγχολικός. Στεκόταν ακίνητος και κατσούφης. Τότε αναπάντεχα άρχισε να πουλάει. Κάποιοι νευρικοί επενδυτές είδαν ότι ο Ρότσιλντ πουλούσε. Αυτό μόνο ένα πράγμα μπορεί να σήμαινε. Ο Ναπολέων έπρεπε να είναι ο νικητής. Και ο Γουέλινγκτον ο νικημένος. Η χρηματαγορά κατρακύλησε. Σύντομα όλοι πουλούσαν τα ομόλογα της βρετανικής κυβέρνησης και όποιες άλλες μετοχές είχαν, και οι τιμές έπεσαν φυσικά κατακόρυφα. Και τότε ο Ρότσιλντ άρχισε μυστικά να αγοράζει τα ομόλογα μέσω πρακτόρων του.
(…) Μερικοί συγγραφείς υποστηρίζουν ότι μια μέρα μετά τη μάχη του Βατερλώ, και μέσα σε λίγες ώρες, ο Νέιθαν Ρότσιλντ εξουσίαζε όχι μόνο τη χρηματιστηριακή αγορά, αλλά και την Κεντρική Τράπεζα της Αγγλίας επίσης.

Περισσότερα για αυτή την ιστορία στο http://www.youtube.com/watch?v=Dntar3UJ1nA

Πάντως στο http://en.wikipedia.org/wiki/Nathan_Mayer_Rothschild αναγράφεται πως αυτή η ιστορία είναι μύθος.


Nathan Meyer Rothchild (1777-1836)
από το http://splashinthepacific.wordpress.com/2010/04/15/3791/

 

Οι υπόλοιπες εικόνες της ανάρτησης είναι από την Βικιπαίδεια

7 Σχόλια to “το λεπτό που έκρινε την ιστορία και τα ομόλογα…”

  1. Τελευταίος Says:

    Ακόμα ένα σημείο της ιστορίας που δεν ήξερα…

  2. GB Says:

    Ολα καλά αλλά λείπει απτήν ιστορία ένας σπουδαίος πρωταγωνιστής, ο Τέϋλ υ ράνδος ο οποίος είπε στις επικείμενες διαπραγματεύσεις με Αγγλους, Μέτερνιχ κ.λ. «μα κύριοι δεν έχασε η Γαλλία, ο Ναπολέων έχασε» και βγάζει ωφελημένη τη Γαλλία και δυνατή.
    Πάντως η ανάρτηση σου αναδεικνύει εν μέρει πώς οι διακρατικές σχέσεις βασίζονται σε τράπεζες ή διοίκηση. Αυτονόητα τίθεται το ερώτημα τι συνέβαινε εκείνη την ημέρα στο Γαλλικό χρηματιστήριο.

  3. Θωμάς Says:

    Τελευταίε, το καλό με την Ιστορία είναι ότι είναι αστείρευτη.

    GB, δηλαδή ο Ναπολέων στο ημερολόγιό του μάλλον έπρεπε να γράψει «Άτυχε Ναπολέοντα!» και όχι «Άτυχη Γαλλία!».
    Όσο για το ερώτημά σου για το γαλλικό χρηματιστήριο, γνωρίζω πως η οικογένεια των Ρότσιλντ είχε από τότε και γαλλικό παρακλάδι…

  4. newagemama Says:

    Δεν είχα ιδέα γι΄ αυτο που γραφεις. Πραγματικά συναρπαστικές «λεπτομέρειες» που γίνονται καθοριστικές για την τύχη του κόσμου!

  5. STELIOS Says:

    EINAI AΛΗΘΕΙΑ ΤΟ ΓΕΓΟΝΟΣ ΑΥΤΟ ΤΟ ΕΧΟΥΝ ΓΥΡΙΣΕΙ ΚΑΙ ΤΑΙΝΙΑ ΤΟ1934 ΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΤΗΣ ΑΝΟΔΟΥ ΤΟΥ ΧΙΤΛΕΡ ΣΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ http://www.youtube.com/watch?v=nIoQ6v07hXM

  6. Θωμάς Says:

    Στέλιο, ευχαριστώ για την πληροφορία. Από μια πρώτη ματιά είδα πως υπάρχουν ενδιαφέροντα σχόλια κάτω από την ταινία.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: