μια δίκη

Δεν είναι λίγες οι δίκες που απασχόλησαν τελευταία την κοινή γνώμη. Η δίκη για τις γερμανικές αποζημιώσεις που διεκδικούν οι κάτοικοι του Δίστομου, η δίκη των Κεντέρη – Θάνου, η δίκη για Βατοπαίδι και Siemens -αυτές δε θα γίνουν ποτέ λόγω 200ετούς παραγραφής-, η δίκη του ΠΑΟΚ για τα επεισόδια στο Βόλο, η δίκη για την υπεξαίρεση αρκετών εκατομμυρίων ευρώ από το ταμείο του Δήμου Θεσσαλονίκης κ.ά.
Ωστόσο υπάρχει και μια δίκη με διαχρονικό ενδιαφέρον, η δίκη του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη, η οποία αν και διεξήχθη το 1834 συνεχίζει ακόμα να ενδιαφέρει πολύ κόσμο – ανάρπαστη έγινε η Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία που είχε ως προσφορά το σχετικό βιβλίο.
Το blog δημοσιεύει σήμερα δύο αποσπάσματα όχι από το βιβλίο – προσφορά της Ελευθεροτυπίας, αυτό δεν προλάβαμε ακόμα να το διαβάσουμε, αλλά από το βιβλίο του Δημήτρη Φωτιάδη «Κολοκοτρώνης»: 


Θεόδωρος Κολοκοτρώνης (1770-1843)

Ο Δημήτρης Φωτιάδης περιγράφει τον αγώνα των δικαστών Τερτσέτη – Πολυζωίδη να πείσουν τους υπόλοιπους δικαστές να μην καταδικάσουν σε θάνατο τον Κολοκοτρώνη:

Ο Τερτσέτης όχι μονάχα δεν τ’ αρνιέται πως γύρεψε, μ’ όλους τους τρόπους να τους συγκινήσει, μα στην απολογία του περηφανεύεται γι’ αυτό.
-Ναι, παραδέχτηκε, έκλαψα ενώπιον των τριών… Η εντολή «ου φονεύσεις» μ’ εφόβιζεν απαρηγόρητα, επειδή φόνος ασυγχώρητος είναι ο άδικος αποκεφαλισμός ανθρώπου. Ναι! σχεδόν εγονάτισα, φιλώντας τα χέρια των τριών. 
Μα όλα πήγαν χαμένα -κι οι παρακλήσεις, και τα επιχειρήματα, και τα δάκρυα. Οι τρεις άλλοι δικαστές μένουν ψυχροί κι αμετάπειστοι -προτιμάνε από τη δόξα που απόχτησαν ο Πολυζωίδης κι ο Τερτσέτης, να μείνουν, όπως τόσοι άλλοι πριν κι έπειτα απ’ αυτούς δικαστές σκοπιμότητας.
-Με τέτοια αποδεικτικά, τους φωνάζει για μια στιγμή ο Τερτσέτης ούτε δυο γάτοι δεν καταδικάζονται σε θάνατο!
Τίποτα… Ήταν από τους ανθρώπους που δεν έχουν ανάστημα να το ορθώσουν ενάντια στην εξουσία. 

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΦΩΤΙΑΔΗΣ «ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ»
Εκδόσεις ΔΩΡΙΚΟΣ


Γεώργιος Τερτσέτης (1800-1873)
Ένας από τους δύο δικαστές που μειοψήφισαν υπέρ του Κολοκοτρώνη
από την ΑΡΓΟΛΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ

Ο Γέρος σαν άκουσε το «καταδικάζονται εις θάνατον» μισοσταυροκοπήθηκε μ’ απορία και λέει:
-Κύριε ελέησον! Μνήσθητι μου, Κύριε, όταν έλθης εν τη βασιλεία σου…
Ύστερα βγάζει την ταμπακιέρα του, παίρνει μια πρέζα ταμπάκο κι αφού την ρούφηξε, πρόσφερε και σ’ όσους τον είχανε περιτριγυρίσει γυρεύοντας να τον παρηγορήσουν, που ανάμεσα σ’ αυτούς ήτανε κι οι συνήγοροι Βαλσαμάκης και Κλωνάρης.
-Αντίκρυσα, τους λέει, τόσες φορές το θάνατο και δεν τον φοβήθηκα. Ούτε και τώρα τον φοβάμαι.
Άλλοι αναστενάζουν, άλλοι βουρκώνουν, άλλοι κλαίνε μ’ αναφυλλητά. Μερικοί σκύβουν κι ευλαβικά φιλάνε το δοξασμένο γέρικο χέρι. Κάποιος απ’ αυτούς, με πνιγμένη φωνή, του λέει:
-Άδικα σε σκοτώνουν, στρατηγέ!
-Γι’ αυτό λυπάσαι; Καλύτερα που με σκοτώνουν άδικα, παρά δίκαια… του αποκρίνεται.

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΦΩΤΙΑΔΗΣ «ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ»
Εκδόσεις ΔΩΡΙΚΟΣ

 

 

5 Σχόλια to “μια δίκη”

  1. newagemama Says:

    Στην ιστορία έμειναν τα ονόματα των ανδρείων. Αραγε ποια ήταν τα ονόματα των δικαστών που τον καταδίκασαν? Τα έχεις κάπου?

  2. Τελευταίος Says:

    Φίλε μου Θωμά ευτυχώς υπήρξαν άνθρωποι σαν τον Τερτσέτη και τον Πολυζωίδη. Τίμησαν τη συνείδησή τους και το θεσμικό τους ρόλο. Το θλιβερό στις μέρες μας είναι ότι αυτά τα δυο ονόματα ακούγονται στα αυτιά της νέας γενιάς σαν κάτι το τελείως άγνωστο. Χάνεται η ιστορία μας δυστυχώς.

    Πριν μερικά χρόνια στο σπίτι μου βρισκόταν ένα ζευγάρι δασκάλων, μεγάλης ηλικίας, όχι τίποτα πιτσιρικάδες. Στην τηλεόραση έπαιζε η ταινία με τη δίκη του Κολοκοτρώνη. Κάποια στιγμή λέει ο δάσκαλος: Φοβερό σενάριο, που το σκέφτηκαν… Όταν συνειδητοποίησα ότι το εννοούσε και ότι δεν έκανε πλάκα κι άρχισε να ισχυρίζεται ότι αυτή η δίκη δεν έγινε ποτέ αλλά ήταν αποκύημα της φαντασίας του σεναριογράφου, έπεσα από τα σύννεφα. Μόνο και μόνο επειδή σεβόμουν την ηλικία του δε συνέχισα τη συζήτηση… Είναι αλήθεια, φίλε μου Θωμά, δεν είναι ιστορία αυτό…

    • Θωμάς Says:

      Τελευταίε, «δίκη αποκύημα φαντασίας»… αυτό μου θυμίζει δίκη πολιτικού.
      Οσο για το ζευγάρι των δασκάλων δε φταίνε μόνο αυτοί, φταίει και το εκπαιδευτικό μας σύστημα που τέτοια γεγονότα τα αποσιωπούσε επί χρόνια…

  3. GB Says:

    Φαίνεται πως υπάρχουν δυό λογιών δόξας κατά παράφραση τής Γενεαλογικής Νιτσεϊκής ηθικής.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: