αν μου έμεναν μόνο πέντε μέρες ζωής…

Εβδομάδα light αναρτήσεων η τρέχουσα εβδομάδα, αν και η αλήθεια είναι πως παρ’ όλο που πέρασαν είκοσι χρόνια από τότε που διάβασα το βιβλίο του Λεό Μπουσκάλια «ΝΑ ΖΕΙΣ, Ν’ ΑΓΑΠΑΣ ΚΑΙ ΝΑ ΜΑΘΑΙΝΕΙΣ», το παρακάτω απόσπασμα δεν έχει φύγει ακόμη από τη μνήμη μου. 

Δίνω στους μαθητές μου το ακόλουθο παράδειγμα:
Αν σας έμεναν μόνο πέντε μέρες ζωής, πώς θα τις περνούσατε και με ποιον;
Συχνά οι απαντήσεις είναι τόσο εύκολες. Πάντα γράφω σχόλια -μεγάλα, ατέλειωτα γράμματα σ’ όλες τις εργασίες των μαθητών μου-: «Γιατί δεν τα κάνεις αυτά τα πράγματα τώρα;»
«Αν μου έμεναν μόνο πέντε μέρες ζωής, θα ‘λεγα στον τάδε και στον τάδε ότι τους αγαπάω». Πες το τώρα!
«Αν μου έμεναν μόνο πέντε μέρες ζωής, θα περπατούσα στην παραλία και θα κοίταζα το ηλιοβασίλεμα». Τι περιμένεις;

ΛΕΟ ΜΠΟΥΣΚΑΛΙΑ «ΝΑ ΖΕΙΣ, Ν’ ΑΓΑΠΑΣ ΚΑΙ ΝΑ ΜΑΘΑΙΝΕΙΣ»
Εκδόσεις ΓΛΑΡΟΣ

7 Σχόλια to “αν μου έμεναν μόνο πέντε μέρες ζωής…”

  1. Σκουριά. | Τελευταίος … πάντα Says:

    […] Η ανάρτηση αυτή έρχεται σαν απάντηση του άρθρου του Θωμά, «αν μου έμεναν μόνο πέντε μέρες ζωής…» […]

  2. Τελευταίος Says:

    Θωμά, με ενέπνευσες κι έχω απαντήσει με μια δικιά μου ανάρτηση.

    Σε κάθε περίπτωση πάντως, ο άνθρωπος θα μπορούσε πολλά πράγματα να κάνει, αλλά επειδή σπανίως σκέφτεται ότι η ζωή του είναι πεπερασμένη, δυστυχώς δεν τα κάνει…

    • Θωμάς Says:

      Κώστα τα έγραψες πολύ ωραία στη δική σου ανάρτηση. Συγκινήθηκα πολύ διαβάζοντας το κείμενό σου, από το οποίο κρατάω -εκτός βέβαια από τα αγαπημένα μας πρόσωπα που όλοι θα τα θέλαμε κοντά μας τις τελευταίες μας μέρες- αυτό για τη συγχώρεση και τη συγγνώμη.
      Σε αρκετούς ανθρώπους θα ήθελα να πω συγγνώμη… Κι άλλους τόσους να συγχωρέσω…

  3. Σοφία Κανταράκη Says:

    Εχω απογοητευτεί τόσο απο τους συνανθρώπους μου και τίποτα δε βλέπω να βελτιώνεται. Μια συνάντηση με ενα ανθρωπο του πνεύματος -στυλ Παπαδιαμάντη-ίσως μου άλλαζε την οπτική μου….και πέντε μέρες, μια αιωνιότητα.

  4. Θωμάς Says:

    Σοφία μου έδωσες μια ιδέα που δεν την είχα σκεφτεί. Μια τελευταία συνάντηση με πνευματικούς ανθρώπους που θαυμάζω, κάτι σαν το τραγούδι του Κηλαϊδόνη. Από τους εν ζωή διαλέγω στα γρήγορα Χρόνη Μίσσιο, Γούντι Άλλεν, Κική Δημουλά, Τίτο Πατρίκιο, Παντελή Μπουκάλα, Κώστα Βουτσά, κι όταν τελειώσουν οι πέντε μέρες ίσως ζητήσουμε μια μικρή παράταση για ένα τελευταίο κρασάκι…

  5. newagemama Says:

    Ωραίο! Ενας Λεο Μπουσκάλια την ημέρα τον γιατρό τον κάνει πέρα!

  6. Θωμάς Says:

    Πράγματι! Μιλάει για αγάπη, για αισιοδοξία, για θετική ενέργεια.
    Ήμουνα σίγουρος πως είναι από τους αγαπημένους σου!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: