3 καλές ταινίες

Η πρώτη, για σήμερα, σκηνή είναι από την ταινία «Το Κορίτσι του Αποχαιρετισμού» (1977) του Χέρμπερτ Ρος που βασίζεται σε θεατρικό του Νιλ Σάιμον.
Ρομαντισμός, χιούμορ, δράμα, όλα σε ένα, όπως συμβαίνει σε αρκετά θεατρικά του Νιλ Σάιμον, συνδυάστε τα με τις δυνατές ερμηνείες του Ρίτσαρντ Ντρέιφους (βραβεύτηκε με Όσκαρ) και της Μάρσα Μέισον και έχετε μια έξοχη και συγκινητική ταινία.


από το http://www.youtube.com/watch?v=QZ__914fAOM

-I thought you said you are decent…
-I am decent. I also happen to be naked…

 Άλλη αγαπημένη σκηνή είναι από την ταινία «Τραγουδώντας στη Βροχή» (1952) και εννοώ, βέβαια, τη σκηνή που ο Τζιν Κέλι τραγουδάει και χορεύει στη βροχή. Μου αρέσει ιδιαίτερα το τέλος που ο Τζιν Κέλι προσφέρει την ομπρέλα του στον περαστικό.

 
από το
http://www.youtube.com/watch?v=D1ZYhVpdXbQ&feature=related

Όσοι έχετε παιδιά, δείξτε τους τον Ντόναλντ Ο’ Κόνορ να χορεύει και να τραγουδάει το «Make Them Laugh» στο http://www.youtube.com/watch?v=H1PGJy_o9Rw&feature=related
Θα τους αρέσει!

Και τελειώνουμε με μια αγαπημένη σκηνή από την ταινία «Τελευταία Έξοδος: Ρίτα Χέιγουορθ» (1994), που βασίζεται σε βιβλίο του Στέφεν Κιγκ. Τι υπέροχη ταινία και τι υπέροχη η μουσική του Μότσαρτ!


από το http://www.youtube.com/watch?v=y_lp4_Jfz7U

Ι have no idea to this day what those two Italian ladies were singing about. Truth is, I don’t wanna know. Some things are best left unsaid. I’d like to think they were singing about something so beautiful it can’t be expressed in words, and it makes your heart ache because of it. I tell you those voices soared, higher and farther than anybody in a grey place dares to dream. It was like some beautiful bird flapped into our drab little cage and made these walls dissolve away, and for the briefest of moments, every last man in Shawshank felt free.

Δεν έχω την παραμικρή ιδέα για ποιο θέμα τραγουδούσαν εκείνες οι δύο Ιταλίδες κυρίες. Η αλήθεια είναι πως δε θέλω να μάθω. Κάποια πράγματα είναι καλύτερα να μη λέγονται. Έχω την εντύπωση πως τραγουδούσαν για κάτι τόσο όμορφο που δεν μπορεί να εκφραστεί με λόγια και κάνει την καρδιά σου να πονάει εξαιτίας του. Σας λέω εκείνες οι φωνές εκτινάχθηκαν ψηλότερα και μακρύτερα από οπουδήποτε τολμάει να φτάσει κάθε φαντασία. Ήταν σαν ένα όμορφο πουλί να έφτασε στο μικρό μας κελί και να έκανε τους τοίχους να διαλυθούν. Και κείνη τη στιγμή, όλοι στη φυλακή νιώσαμε λεύτεροι.

2 Σχόλια to “3 καλές ταινίες”

  1. Σοφία Says:

    Και μία σκηνή από το » Ωραία μου κυρία» με την Audrey Hepburn(My Fair Lady) που την είχα δει στα 16, 17; με το ωραίο τραγούδι

    • Θωμάς Says:

      Τελικά οι αγαπημένες σκηνές είναι σαν τα χρέη της Ελλάδας. Δεν τελειώνουν ποτέ!
      Αστράφτει η ΏντρεΪ Χέμπορν!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: