ακατάλληλες σκηνές

Όχι, δε σας έχω αποσπάσματα από το Βασικό Ένστικτο και τις Εννιάμισι Εβδομάδες. Άλλες είναι οι ακατάλληλες σκηνές που έχω επιλέξει για σήμερα.

Η πρώτη σκηνή είναι από το «Όσα παίρνει ο άνεμος» (1939). Πρόκειται για τον ενδοσυζυγικό βιασμό της Σκάρλετ Ο’ Χάρα (Βίβιαν Λι) από τον Ρεξ Μπάτλερ (Κλαρκ Γκέιμπλ). Η σκηνή τελειώνει με την Σκάρλετ Ο’ Χάρα να ξυπνάει το πρωί σε «πελάγη ευτυχίας», κάτι που κανείς σκηνοθέτης δε θα τολμούσε να δείξει αν η ταινία γυριζόταν στις μέρες μας. Όμως εκείνη την εποχή ήταν συνηθισμένο οι γυναίκες να αντιστέκονται στα φιλιά ή στα χάδια ενός άντρα, μέχρι τελικά να «υποκύψουν» στη γοητεία του. Άλλες εποχές, άλλα ήθη…


από το
http://www.youtube.com/watch?v=M25sE8Ccapc&feature=related

.

Νομίζω πως η παρακάτω σκηνή από την ταινία του Άλφρεντ Χίτσκοκ «Το κυνήγι του κλέφτη» (1955), και εννοώ το φιλί εν μέσω πυροτεχνημάτων, αφήνει ένα διακριτικό, σεξουαλικό υπονοούμενο…
Όπως και να έχει πάντως πρόκειται για μια από τις καλύτερες σκηνές στην ιστορία του κινηματογράφου.
 
από το http://www.youtube.com/watch?v=Le-X36HfBGI

.

Στην επόμενη σκηνή από την ταινία «Some things got to give» (1962) η Μέριλιν Μονρόε εμφανίζεται σχεδόν γυμνή! Όμως η ταινία δεν τελείωσε ποτέ λόγω του θανάτου της Μέριλιν κι έτσι δεν προβλήθηκε ποτέ. Υπάρχουν μόνο αποσπάσματά της. Σύμφωνα με τη Βικιπαίδεια αν η ταινία προβαλλόταν θα ήταν η πρώτη γυμνή εμφάνιση κανονικής ηθοποιού σε ταινία. Τελικά την πρωτιά την πήρε η Τζέιν Μάνσφιλντ για την ταινία «Promises, promises!»


από το http://www.youtube.com/watch?v=Wv47QktcBE4

.

Ο προσποιητός οργασμός της Μεγκ Ράιαν στο εστιατόριο προβλημάτισε και προβληματίζει ακόμα όσους άντρες βλέπουν την ταινία. Κακά τα ψέματα, το θέμα μας καίει εμάς τους άντρες, όσο και αν κάνουμε πως δε μας ενδιαφέρει.
Η σκηνή είναι από την ταινία «Όταν ο Χάρι γνώρισε τη Σάλι» (1989). Απίθανη βέβαια είναι η ατάκα της κυρίας που κάθεται δίπλα: «I ‘ll have what she is having».


από το http://www.youtube.com/watch?v=FZluzt3H6tk

.

Η επόμενη σκηνή εκτός από τολμηρή είναι και πρωτότυπη. Δεν έχω ξαναδεί σε ταινία, στην κορύφωση του δράματος, την ηρωίδα να ομολογεί στο σύζυγό της την εξωσυζυγική της περιπέτεια, ενώ είναι γυμνή από τη μέση και κάτω!
Μοναδική η έμπνευση του σκηνοθέτη και σεναριογράφου Ρόμπερτ Όλτμαν και καταπληκτική η ερμηνεία της Τζούλιαν Μουρ.
Θυμάμαι όμως και κάτι ακόμα που είχα διαβάσει για αυτή την ταινία. Όταν ο Όλτμαν ανακοίνωσε στην Τζούλιαν Μουρ την ιδέα του να είναι μισόγυμνη στη σκηνή, πήρε την εξής απροσδόκητη απάντηση: «Σου έχω μία έκπληξη», του είπε η Τζούλιαν Μουρ. «Όπως είμαι κοκκινομάλλα επάνω, το ίδιο κοκκινομάλλα είμαι και κάτω!»
Η σκηνή είναι από την ταινία «Στιγμιότυπα» (1993)


από το
http://www.youtube.com/watch?v=4ZIkYEclrLM&has_verified=1

.

Με τα δράματα του Δαλιανίδη ποτέ δεν τα πήγαινα καλά. Αλλά αυτή τη σκηνή δεν την ξέχασα και ούτε πρόκειται βέβαια να την ξεχάσω ποτέ.


από το http://www.youtube.com/watch?v=zSSDhAnvqTc

.

Για την ταινία «Ένας ήσυχος άνθρωπος» (1952) έχουμε μιλήσει σε προηγούμενη ανάρτηση. Δε μιλήσαμε όμως για το τέλος της ταινίας που ήταν απροσδόκητο και αρκετά πονηρό.
Η Μορίν Ο’ Χάρα (2΄και 30΄΄) κάτι ψιθυρίζει στο αυτί του Τζον Γουέιν κι ύστερα οι δυο τους περπατούν αγκαλιασμένοι προς το σπίτι τους. Ποτέ δε μαθεύτηκε ποια ήταν τα λόγια της Μορίν Ο’ Χάρα, οι Αμερικανοί έβαλαν μέχρι και χειλεαναγνώστες για να καταλάβουν τι ψιθύρισε στον Τζον Γουέιν αλλά κανένα συμπέρασμα δε βγήκε. Σε μια συνέντευξή της η Μορίν Ο’ Χάρα (που τον Αύγουστο θα γίνει 91 ετών) είχε δηλώσει πως ο σκηνοθέτης Τζον Φορντ της είχε ζητήσει να πει κάτι «πρόστυχο» στον Τζον Γουέιν ώστε να του προκαλέσει έκπληξη -και αυτό έκανε- αλλά μέχρι τώρα δεν έχει αποκαλύψει σε κανέναν τα ακριβή της λόγια.


από το
http://www.youtube.com/watch?v=NXU7HfYxM2I&feature=related

.

Ξανά η θεϊκή Μέριλιν Μονρόε! Πρόκειται για μια σκηνή από την ταινία «Ποτάμι χωρίς επιστροφή» (1954), που ο Ρόμπερτ Μίτσαμ κάνει μασάζ στην πλάτη και τα πόδια της Μέριλιν Μονρόε για να τα ζεστάνει.


από το http://www.youtube.com/watch?v=OFwdu7SH094

.

Και τελειώνουμε με μια τολμηρή, για την εποχή της σκηνή, από την ταινία του Μπάστερ Κίτον «One Week» (1920) που βρήκα κατά τύχη στο youtube. Η σύζυγος του Μπάστερ Κίτον κάνει μπάνιο και της πέφτει το σαπούνι έξω από την μπανιέρα. Την ώρα που σκύβει να το πάρει, ένα χέρι εμφανίζεται και μας κρύβει τη «θέα».
Μοναδικός είναι βέβαια και ο τρόπος με τον οποίο τοποθετεί ο Μπάστερ Κίτον την καμινάδα στο σπίτι που κατασκεύασε ο ίδιος, τοποθετώντας σε λάθος θέση τα διάφορα μέρη.


από το http://www.youtube.com/watch?v=9onHRnIguko

Ετικέτες:

3 Σχόλια to “ακατάλληλες σκηνές”

  1. Mary Ka Says:

    1ον. Χαίρομαι πολύ που μαθαίνω ότι ζει η Μωρήν Ο’ Χάρα, της έχω αδυναμία (αλήθεια, δυο κοκκινομάλες έχεις σήμερα, δεν κάνεις αφιέρωμα στις κοκκινομάλες?)
    2ον. Η σκηνή του «Οσα παίρνει ο άνεμος» πρέπει να ενέπνευσε πολλά Βίπερ Νόρα, των οποίων υπήρξα αναγνώστρια τα δύσκολα χρόνια της εφηβείας.
    3ον. Οσον αφορά στ0″ When Harry met Sally», λυπούμαι αλλά πάντα θ’ αναρωτιέστε.
    4ον Το έργο του Δαλιανίδη είναι γεμάτο ερωτισμό (δεν θυμάμαι τον τίτλο αλλά δεν είναι εμπνευσμένο από το «Το πένθος δεν ταιριάζει στην Ηλέκτρα» του Ο’ Νηλ?) αλλά αυτή η σκηνή μου είχε κάνει εντύπωση από την πρώτη φορά, τόσο ερωτική και υπαινικτική !
    5ον. Πόσο απλά και έντιμα ο Μπάστερ Κίτον καλύπτει την ακατάλληλη σκηνή, δηλώνοντας έτσι αυτό που είναι: μια ακατάλληλη σκηνή.

  2. Θωμάς Says:

    1. Ωραία ιδέα για αφιέρωμα, αλλά για του χρόνου το καλοκαίρι. Ο υπολογιστής μου έχει αρχίσει να δημιουργεί σοβαρά προβλήματα και η προσπάθειά μου περιορίζεται στο να καταφέρω να δημοσιεύσω τουλάχιστον ό,τι έχω έτοιμο.
    3. Μου άρεσε η απάντηση σου, αλλά κι εμείς οι άντρες έχουμε την απάντηση: συμβαίνει συχνά αλλά όχι σε μας.
    4: Την έχω δει αυτή την ταινία: «Το πένθος ταιριάζει στην Ηλέκτρα», με την Κατίνα Παξινού και με είχε συγκλονίσει. Η ελληνική πάντως λέγεται «Όχι δάκρυα για την Ηλέκτρα» και διαβάζω στη Βικιπαίδεια πως είναι εμπνευσμένη από τον μύθο των Ατρειδών. Και μια τελευταία λεπτομέρεια. Το σενάριο της ελληνικής ταινίας το έχει γράψει ο Φώσκολος. Έχουμε δηλαδή συνδυασμό Φώσκολου – Δαλιανίδη!

  3. Mary Ka Says:

    Σωστά έβαλα ένα «δεν» που δεν έπρεπε. Εννοώ πως , απ’ ό,τι είχα ακούσει, η ταινία είναι εμπνευσμένη από το θεατρικό του Ο’ Νηλ.
    Είδες ο Φώσκολος? Επηρεαζόταν και από το αμερικάνικο θέατρο.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: