επιστροφή

Επέστρεψα χθες από τις διακοπές, αλλά δυστυχώς ένα πρόβλημα με τα μάτια μου -ή με τα γυαλιά μου, δεν είμαι ακόμα σίγουρος- μου κάνει τη ζωή δύσκολη. 
Συγκεκριμένα μόλις βάζω τα γυαλιά μου τα γράμματα αρχίζουν να κινούνται σαν να «κολυμπούν» μπροστά μου. Ο οπτικός είπε πως τα γυαλιά μου είναι μια χαρά, ο οφθαλμίατρος που με εξέτασε δε βρήκε κάποια απότομη άνοδο της πρεσβυωπίας μου, συνεπώς το πρόβλημα μάλλον βρίσκεται αλλού και πρέπει να το λύσω μόνος μου. Ελπίζω μέχρι τη Δεύτερα να έχω βρει τη λύση…


Θωμάς: «Καλοκαιρινές αναμνήσεις», 2011

Αυτό το καλοκαίρι πάντως διάβασα αρκετά βιβλία, μην τρομάξετε δεν τα διάβασα όλα στις 15 μέρες που κράτησαν οι διακοπές μου, αναφέρω παρακάτω τα βιβλία που διάβασα ολόκληρο το καλοκαίρι (από 15 Ιουνίου μέχρι σήμερα):

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ, Τζόναθαν Φράνζεν:
Πολύ καλό βιβλίο, περιμένω να τελειώσω και τις ΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ του ίδιου συγγραφέα για να αφιερώσω μια ανάρτηση και για τα δύο. Πάντως στην ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ο Φράνζεν, που θεωρείται από τους σημαντικότερους αμερικανούς συγγραφείς, είναι καταπέλτης κατά της αμερικανικής πολιτικής και γενικότερα κατά της πολιτικής της «ανάπτυξης» που μας έχει φτάσει εδώ που μας έφτασε. Περισσότερα για τον Φράνζεν το φθινόπωρο.

ΟΙ ΚΑΤΑΡΡΑΚΤΕΣ, Ίαν Ράνκιν:
Αυτό το βιβλίο το διάβασα τον περασμένο χειμώνα, αλλά το αναφέρω γιατί περίμενα περισσότερα από έναν από τους κορυφαίους σήμερα συγγραφείς αστυνομικών μυθιστορημάτων. Εντάξει, ήταν καλό βιβλίο αλλά δε με συγκίνησε σε σημείο που να σκεφτώ να του αφιερώσω κάποια ανάρτηση.

ΤΑ ΣΤΑΦΥΛΙΑ ΤΗΣ ΟΡΓΗΣ, Τζον Στάινμπεκ:
Έχω υποσχεθεί στον εαυτό μου να διαβάζω ένα βιβλίο κλασικής λογοτεχνίας κάθε δυο ή τρεις μήνες και τα Σταφύλια της Οργής, που αναφέρονται στις συνέπειες του οικονομικού κραχ του 1929, έγινε δυστυχώς επίκαιρο βιβλίο.

ΕΓΩ Ο ΚΛΑΥΔΙΟΣ, Ρόμπερτ Γκρέηβς:
Προχθές το ξεκίνησα, βρίσκομαι ακόμη στη σελίδα 67, αλλά έχω τη γνώμη πως θα το διαβάσω με μεγάλη άνεση και ευχαρίστηση.

ΤΟ ΚΟΙΜΗΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΠΡΑΓΑΣ, Ουμπέρτο Έκο:
Το παράτησα μετά τις πρώτες 90 σελίδες. Αν βρεθεί κάποιος να μου πει πως αξίζει, δεσμεύομαι να το ξαναρχίσω. Λυπάμαι, είμαι πλέον προκατειλημμένος με τον Έκο, θεωρώ πως το μόνο αξιόλογο βιβλίο του είναι το Όνομα του Ρόδου. Και όσο βλέπω κάθε Κυριακή να προηγείται στα ευπώλητα, τόσο νευριάζω περισσότερο.

ΓΙΑΤΙ Η ΕΛΛΑΔΑ;, Ζακλίν ντε Ρομιγί:
Πάντα βρίσκω στα βιβλία της Ρομιγί όμορφα αποσπάσματα γεμάτα αγάπη και άρτια γνώση για την αρχαία Ελλάδα.

Πάμε τώρα στους Έλληνες:

ΑΓΙΟΙ ΔΑΙΜΟΝΕΣ ΕΙΣ ΤΑΝ ΠΟΛΙΝ, Γιάννης Καλπούζος:
Εξαιρετικό, απολαυστικό, συναρπαστικό, τι άλλο να πω; Το διαβάζω ακόμα, και παρακαλάω να μην τελειώσει.

ΣΤΗ ΣΚΙΑ ΤΗΣ ΠΕΤΑΛΟΥΔΑΣ, Ισίδωρος Ζουργός:
Πάλι Ζουργός; Ναι, γιατί όχι, αφού διάβασα δυο φορές τα Ανεμώλια, είπα να ξαναδιαβάσω και τη Σκιά της Πεταλούδας και ανταμείφθηκα γι’ αυτή μου την επιλογή. Πρόκειται τελικά για ένα σπουδαίο βιβλίο με απίστευτη εμβάθυνση στους χαρακτήρες των ηρώων του, που προσφέρει μοναδική συγκίνηση στον αναγνώστη.

Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΙΔΙΑΙΤΕΡΟΤΗΤΑ τόμος Α΄, Κορνήλιος Καστοριάδης:
Εδώ να δείτε τη συγκίνησή μου, που επιτέλους κατάλαβα τον Καστοριάδη. Πρόκειται για μια σειρά διαλέξεών του, στις οποίες αναλύει με μοναδική σαφήνεια θέματα για την αρχαία Ελλάδα με βάση τον Όμηρο και τον Ηράκλειτο.

ΚΡΑΥΓΕΣ ΤΗΣ ΜΝΗΜΗΣ, Βασιλική Παπαγιάννη:
Πρόκειται για μαρτυρίες που αφορούν την Κατοχή, την Αντίσταση και τον Εμφύλιο πόλεμο. Μοναδικό βιβλίο που, ειδικά για τον Εμφύλιο, φιλοξενεί μαρτυρίες και από τις δύο αντιμαχόμενες πλευρές.

ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΠΟΙΗΣΗ, Μανόλης Ανδρόνικος
Το βιβλίο περιλαμβάνει μια σειρά άρθρων που έγραψε στο ΒΗΜΑ ο μεγάλος Έλληνας αρχαιολόγος. Με τον Ανδρόνικο έχω σκοπό να ξεκινήσω τις αναρτήσεις τη Δευτέρα.

Δ. ΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ, Απόστολος Κώστιος:
Οι βιογραφίες είναι πάντα η αγαπημένη μου ανάγνωση και η βιογραφία του μεγάλου Έλληνα διευθυντή ορχήστρας είναι ένα πολύ σημαντικό έργο γραμμένο με επιστημονικό τρόπο.

Γ. ΖΑΜΠΕΤΑΣ: ΒΙΟΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΕΙΑ, Ιωάννα Κλειασίου:
Η βιογραφία του Ζαμπέτα είναι απολαυστική όπως απολαυστικός ήταν και ο ίδιος.

ΕΝΑ ΠΑΙΔΙ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ ΘΥΜΑΤΑΙ, Αντώνης Δούκας:
Ο κ. Δούκας υπήρξε καθηγητής μου στο Γυμνάσιο και ίσως γι’ αυτό ένιωσα δυο φορές δέος διαβάζοντας το βιβλίο του που αποτελεί μια συγκλονιστική μαρτυρία για πολλά γεγονότα τόσο της περιόδου του ελληνοϊταλικού πολέμου όσο και της κατοχής.

ΑΠΑΝΤΑ, Παπαδιαμάντης:
Τι ωραίος που είναι ο Παπαδιαμάντης αν αφεθείς στη μαγεία του κι αν ξεπεράσεις τις δυσκολίες με την καθαρεύουσα… Διαβάζω ένα διήγημα κάθε φορά προσπαθώντας να φτιάξω ένα θεατρικό που σκοπεύω να ανεβάσω φέτος με τους μαθητές μου.

Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ, αφιέρωμα του περιοδικού ΙΣΤΟΡΙΑ και 70 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗ ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ, αφιέρωμα της ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑΣ:
Και τα δύο αναφέρουν συγκλονιστικές λεπτομέρειες όχι μόνο για τη μάχη της Κρήτης μα κυρίως για τα φρικιαστικά αντίποινα των Γερμανών και θα παρουσιαστούν σε συνδυασμό με το βιβλίο ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΣΗΜΕΙΩΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΡΗΤΗ του Μανόλη Καρέλλη που είχα διαβάσει πριν δυο χρόνια.

Υπάρχουν κι άλλα βιβλία που έχω σκοπό να διαβάσω, δεν τα έχω όμως ξεκινήσει κι έτσι δεν αναφέρομαι σ’ αυτά.

Αν κάποιος φίλος ή φίλη διάβασε κάτι αξιόλογο φέτος το καλοκαίρι παρακαλώ ας μας ενημερώσει… 

4 Σχόλια to “επιστροφή”

  1. Σοφία Says:

    Καλώς ήλθες Θωμά. Τα βιβλία είναι το αγαπημένο μου θέμα. Διαβάζω γενικώς πάρα πολύ, θα έλεγα ότι είμαι εξαρτημένη από τα βιβλία- ιστορία και λογοτεχνία κατά κύριο λόγο.Δεν μου αρέσει όμως να κάνω κριτικές αναλύσεις. θα αναφέρω όμως δυό λόγια για τα βιβλία που διάβασα στις 15 ημέρες που ήμουν στην ιδιάιτερη πατρίδα μου. Επειδή μου αρέσει και εμένα η κλασική λογοτεχνία και δεν είχα τη δυνατότητα να διαβάσω αρκετή ότν ήμουν νεώτερη , διαβάζω τώρα . Ανάμεσα στα βιβλία που δεν είχα διαβάσει ήταν και το » Ένα δέντρο μεγαλώνει στο Μπρούκλιν» της Μπέτυ Σμιθ.Γραμμένο το 1943 αναπαριστά την εικόνα των φτωχογειτονιών στο Μπρούκλιν στις αρχές του 20ου αιώνα. Εμένα μου άρεσε αν και δεν δεν συγκαταλέγεται στα αριστουργήματα της Αμερικανικής Λογοτεχνίας. Μετά διάβασα το » Απόψε δεν έχουμε φίλους» της Σοφίας Νικολαϊδου (έμαθα ότι βραβεύτηκε ) το οποίο και προτείνω. Το επόμενο είναι του Σαραμάγκου «Περί τυφλότητος» , το οποίο αρχικά με απώθησε και μου ήρθε να τπ απαρατήσω αλλά ευτυχώς που δεν το έκανα διότι αποδείχτηκε εξαιρετικό, συγκλονιστικό αν και εφιαλτικό με αισιόδοξη προοπτική όμως ως προς τις ανθρώπινες σχέσεις. Πολλά και αντιφατικά τα συναισθήματα γοητευτική γραφή αν και δύσκολη αφηγηματικά και ωμή ως προς τις περιγραφές της ανθρώπινης συμπεριφοράς.
    Επίσης ενδιαφέροντα είναι και » Κόκκινο στην πράσινη γραμμή » Του Γκουρογιάννη και το» Πατρίδα από βαμβάκι» της Χουζούρη.
    Χαίρομαι που σου αρέσει το » Αγιοι και Δαίμονες» . Θα συμφωνήσω και για το » Κοιμητήριο της Πράγας» που εγώ όμως το τελείωσα. Είναι σαν να το έγραψε στο πόδι ο Έκο.
    Σκέφτομαι και εγώ να κάνω κάθε μήνα μια ανάρτηση με τα βιβλία που διαβάζω την περίοδο αυτή . Καλό είναι να ανταλλάσσουμε γνώμες. Ξέχασα να αναφέρω και το βιβλίο » Αι συνέπειαι της παλαιάς ιστορίας» του Βιζυηνού. Αδικημένο στην εποχή του αλλά απολαυστικό .
    Αφού σου αρέσουν οι βιογραφίες σου προτείνω (αν δε το έχεις ήδη διαβάσει) το » Πτήσεις του μυαλού, Λεονάρντο ντα Βίντσι»του Τσαρλς Νίκολ.
    . Πάλι κατάχρηση χώρου έκανα!

  2. Θωμάς Says:

    Σοφία σ’ ευχαριστώ για τις προτάσεις σου. Το Ένα δέντρο μεγαλώνει στο Μπρούκλιν το έχω διαβάσει και μου άρεσε πολύ. Μάλιστα το έχω στη βιβλιοθήκη μου σε περίοπτη θέση, στα αγαπημένα βιβλία μου. Θα το βάλω στο πρόγραμμα να το ξαναδιαβάσω.
    Το βιβλίο της Νικολαϊδου ακουστά μόνο το έχω, εμπιστεύομαι όμως τη γνώμη σου και σκοπεύω να το αναζητήσω. Δε φοβάμαι να πω πως σε ό,τι έχει σχέση με τη σύγχρονη ελληνική λογοτεχνία είμαι πολύ πίσω.
    Τώρα για τον Σαραμάγκου με φόβισες λίγο με αυτά που έγραψες. Όπως έχεις ήδη καταλάβει, δεν έχω και πολλή υπομονή όταν διαβάζω ένα βιβλίο και αν από την αρχή μου καθίσει στραβά, δε διστάζω να το παρατήσω.
    Χαίρομαι που κι εσένα δε σου άρεσε το Κοιμητήριο της Πράγας, τα υπόλοιπα βιβλία που προτείνεις επίσης δεν τα ξέρω, σκοπεύω να αναζητήσω το βιβλίο για τον Λεονάρντο ντα Βίντσι γιατί ένα άλλο σχετικό βιβλίο που προσπάθησα να διαβάσω (του Marcel Brion) με κούρασε πολύ.

  3. Τελευταίος Says:

    Καλή επιστροφή Θωμά.
    Πρώτα απ’ όλα ελπίζω να πάνε όλα καλά με τα μάτια ή τα γυαλιά σου(!) και να βλέπεις τα γράμματα έτσι όπως πραγματικά είναι χωρίς χορευτικές φιγούρες!

    Ενδιαφέρον ο κατάλογος που παρέθεσες. Κάποια τα έχω διαβάσει κι εγώ κάποια όχι. Θα επανέρθω με περισσότερα σχόλια, δυστυχώς αυτές τις μέρες ο χρόνος μου είναι περιορισμένος!

    • Θωμάς Says:

      Κώστα, θεραπεύτηκα πλήρως. Ήταν μάλλον το συνηθισμένο hangover που πιάνει τους εκδρομείς μετά τις διακοπές τους…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: