η εκδίκηση του Μοντιλιάνι


Μοντιλιάνι: «Nude Sitting on a Divan» (1917)
από το http://en.wikipedia.org/wiki/Nude_Sitting_on_a_Divan

Και ο ίδιος ο Αμεντέο Μοντιλιάνι; Ενας όμορφος Εβραίος από εύπορη οικογένεια της βόρειας Ιταλίας, με εμφανές ταλέντο και εθισμούς στο όπιο, το χασίς, το ποτό. Με εξαιρετικό γούστο για τα ρούχα, και τα μοντέλα του, έζησε στο Παρίσι στις αρχές του 1900 στηριζόμενος κυρίως στα χρήματα που εξασφάλιζε από πλούσιους πάτρωνες. Πολλές φορές ζητούσε να πληρωθεί και σε είδος -αλκοόλ. Πέθανε το 1920 στα 35 του από μηνιγγίτιδα. Και η 21χρονη φίλη του Ζαν Χεμπουρτέν, εννιά μηνών έγκυος στο δεύτερο παιδί τους, αυτοκτόνησε πηδώντας από το παράθυρο την επομένη της κηδείας του.

ΙΩΑΝΝΑ ΝΙΑΩΤΗ
εφημερίδα ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ, 30/7/2006


Αμεντέο Μοντιλιάνι: «Jeanne Hebuterne» (1917-18)
από το http://www.pubhist.com/person/3744/amedeo-modigliani

Η ελίτ, αλλά και τα κακά παιδιά της περιόδου τον αποχαιρέτησαν στο κοιμητήριο Περ Λασέζ, στο Παρίσι: Ο Πάμπλο Πικάσο, ο Κονσταντίν Μπρανκούζι, ο Αντρέ Ντερέν ήταν εκεί. Η αξία των έργων του Μοντιλιάνι δεκαπλασιάστηκε μέσα σε μία νύχτα. Και, όπως φημολογείται, συλλέκτες που παρεβρέθησαν στην κηδεία πίεζαν του φίλους του για έργα, σκίτσα και προσχέδια του ζωγράφου, ενώ ακόμη το φέρετρό του δεν είχε τοποθετηθεί στο χώμα. Αστυνομικοί του Παρισιού, οι ίδιοι που του ζητούσαν να απομακρύνει τους πίνακές του από τα παράθυρα του εργαστηρίου του, για να μην προκαλεί τους περαστικούς, οι ίδιοι που τον είχαν συλλάβει πολλές φορές για μέθη και χρήση ναρκωτικών, βρέθηκαν εκεί για να τον αποχαιρετήσουν και να προσπαθήσουν να αποκτήσουν κι αυτοί έναν από τους πίνακές του. Και ο Πικάσο σχολίασε ειρωνικά: «Βλέπετε; Τώρα, έτσι, ο Μοντιλιάνι πήρε την εκδίκησή του».

ΙΩΑΝΝΑ ΝΙΑΩΤΗ
εφημερίδα ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ, 30/7/2006


Αμεντέο Μοντιλιάνι «Κόκκινο γυμνό» (1917)
από την Βικιπαίδεια

3 Σχόλια to “η εκδίκηση του Μοντιλιάνι”

  1. Σοφία Says:

    Λένε ότι ο Μοντιλιάνι υπήρξε πολύ βίαιος και αρπακτικός με τις γυναίκες που χρησιμοποιούσε ως μοντέλα για να ζωγραφίζει. Περίεργα όντα αυτοί οι καλλιτέχνες. Βλέπεις ωραίους πίνακες , διαβάζεις ωραία βιβλία ή ακούς καλή μουσική και πολλές φορές πίσω από αυτά κρύβεται μία προσωπικότητα – πώς να την πω, προβληματική, περιθωριακή – που εμένα μου προκαλεί ασφυξία.
    Διάβασε και αυτό (αν δε το έχεις ήδη διαβάσει)http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_civ_1_13/10/2006_201305

  2. Θωμάς Says:

    Ευχαριστώ, Σοφία. Το άρθρο δεν τον είχα διαβάσει. Ήξερα για την αυτοκαταστροφική τάση του Μοντιλιάνι, δεν ήξερα όμως για τη βίαιη συμπεριφορά του. Και πράγματι είναι δύσκολο να διαχωρίσεις την προσωπικότητα του καλλιτέχνη από το έργο του.

  3. ANkal Says:

    Αλλιώς δεν θα ήταν καλλιτέχνες!! Αν θες κοτόσουπες με μπόλικο καθώσπρεπισμό και ηθικολαγνείες άντε τραβάτε να δείτε καμία άθλια εικονογραφία καμιάς γεροντίστικης εκκλησίας!!! Ο καλλιτέχνης είναι άνθρωπος όσο κανένας άλλος, αυτό ακριβώς τον κάνει υπεράνθρωπο!!

    Το ότι είναι τόσο ειλικρινά και γνήσια ένας άνθρωπος με ότι εμπεριέχει αυτό το ον, και αντανακλά στο έργο του όλο αυτό του ουράνιο τόξο της ανθρώπινης ψυχοσύνθεσης με όλα του τα χρώματα και πτυχές!! Και τα έργα του αποδεικνύουν ΕΥΤΥΧΩΣ ότι το ανθρώπινο ον με όλα τα πάθη του έχει άπειρη ομορφιά, αλλιώς δεν θα αποτυπωνόταν σε κανένα έργο τέχνης εάν δεν υπήρχε!!

    Όποιος λοιπόν μισεί την ανθρώπινη φύση με όλη της την πολυπλοκότητα άντε να τραβήξει σε κανά μοναστήρι να ακούει ωραία παραμυθάκια για νεογέννητα και να ζει στην ηθικουποκρισία, θα του συνιστούσα δε να πάρει και κανά κατοικίδιο και να μαίνεται κατά του ανθρώπου που τόσο πολύ ταλαιπωρεί τα »κούτσικα» και γλυκούλια ζωάκια που υποφέρουν από τον »κακό» άνθρωπο, τέλος θα του συνιστούσα να πάει στη μέση μίας ζούγκλας γυμνός/η και μόνος/η μέσα σε μία αγέλη λιονταριών για να απολαύσει την μεγαλοψυχία των ζώων σε όλο της το μεγαλείο😀

    Η προσωπικότητα του καλλιτέχνη ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ σε καμία περίπτωση να διαχωριστεί από το έργο του, είναι σαν να διαχωρίζεις το οξυγόνο από τα ερυθρά αιμοσφαίρια, και ίσως ακόμη χειρότερο!!!

    Το έργο του είναι ΑΠΟΛΎΤΩΣ συνδεδεμένο με την προσωπικότητα του, πηγάζει από αυτήν, και αντανακλά ακριβώς αυτήν. Με λίγα λόγια το έργο του είναι η προσωπικότητα του αποτυπωμένη σε έναν καμβά-χαρτί-πεντάγραμμο-πέτρα-κλπ!!!

    Οπότε είναι υποκρισία να λέτε ότι σας προκαλεί ασφυξία η προσωπικότητα του καλλιτέχνη ενώ τα έργα του ευφορία!!

    Ένα έργο τέχνης δεν είναι αποτύπωση ομορφιάς (κακώς λέγονται καλές τέχνες) αλλά αποτύπωση ειλικρίνειας (όπως έλεγε ο Βαν Γκογκ) και συναισθημάτων (το απέδειξε περίτρανα η μοντέρνα τέχνη εδώ και πάνω από 100 χρόνια που με μία πολύ φθηνή και πρόχειρη ματιά δείχνει πολλές φορές έως και ασχήμια ή ασυναρτησία στην αισθητική, πού όμως εάν λίγο εμβαθύνει κάποιος θα τον κατακλύσει σαν ηλεκτρικό ρεύμα το μεγαλείο της).

    Τέλος μην ξεχνάτε πως οι ωραιότερες ταινίες και μυθιστορήματα του παγκόσμιου κινηματογράφου ή λογοτεχνίας, έχουν σαν ΚΕΝΤΡΙΚΟΎΣ ΉΡΩΕΣ πρόσωπα με μία τέτοια »ασφυκτική» κατά τα »ηθικολαγνεικά γούστα» προσωπικότητα, ζωή, και ψυχοσύνθεση!!

    Γιατί άραγε να θεωρείτε γοητευτικό και απείρως όμορφο ο κεντρικός ήρωας ένα τέτοιο πρόσωπο, που όταν είναι αληθινό και υπαρκτό θεωρείται δαίμονας και το απόλυτο κακό και ασχήμια, ενώ όταν αποτελεί κεντρικό ήρωα σε έργο τέχνης θεωρείται αυτόματα ως κάτι τόσο όμορφο και αναζωογονητικό…. Η απάντηση είναι απλή, διότι στο έργο τέχνης υπάρχει η υποκριτικότατη ψευδαίσθηση της ανυπαρξίας του, ότι αποτελεί έναν ωραίο χοτ εφιάλτη, που όμως στην πραγματικότητα δεν υφίσταται και όλα οκ, μπορούμε να κρυφτούμε πίσω από το δάχτυλό μας σαν κοινωνία και »ηθικά όντα».

    Με λίγα λόγια είναι πιο εύκολο να πείσουμε τον εαυτούλη μας πως εμείς δεν αποτελούμε μέρος και μέλος αυτού του »κακού» που όλος τυχαίος όμως μας γοητεύει (επειδή μας θυμίζει ότι είμαστε ακριβως
    το ίδιο), ενώ όταν πρέπει να παραδεχτούμε την αληθινή ύπαρξή του τότε μας τραβούν την ηθικομάσκα της υποκρισίας απότομα και μας βάζουν »βίαια» απέναντι στον καθρέφτη της φύσης μας, και αυτό μας τρελαίνει μας τρομάζει, μας βγάζει έξω από τα μίζερα υποκριτικά νερά της ηθικοκατοικίας μας!!! Τότε τους αφορίζουμε τους, τους τιμωρούμε, και τους διώκουμε, θέλοντας έτσι απεγνωσμένα να ξαναφορέσουμε τη μάσκα μας και να πείσουμε τους εαυτούς μας πως να αυτοί είναι οι »άλλοι» και εμείς το »κάτι άλλο»!!!

    Γιαυτό και μονίμως ο κόσμος βρίσκεται σε τέτοια »σκατά» (βλέπε παγκόσμια οικονομική κρίση). Διότι η διαφορά του με τα άλλα ζώα είναι πως ξέρει να υποκρίνεται σε απίστευτα επίπεδα, αλλά όχι και πως να γλιτώσει από τις συνέπειες της υποκρισίας του!!

    Όμως και αυτό (η υποκρισία και μίζερη ηθικολαγνεία) αποτελεί μέρος της ΠΑΝΕΜΟΡΦΗΣ και τόσο πλούσιας ψυχοσύνθεσης του!! Γιαυτό και τον αγαπάμε και του τα συγχωρούμε όλα!! Διότι αλίμονο εάν δεν συγχωρούσαμε εμάς (τον ωραιότερο βιολογικό πίνακα του πλανήτη με όλα τα καλλιτεχνικά ρεύματα υπαρκτά και ζωντανά μέσα στους νευρώνες του)!!

    Δεν είμαστε ζώα ακριβώς γιατί είμαστε το ποιο πολυμορφικό, πολύπλοκο, και »ανώμαλο» ΖΩΟ του πλανήτη!!

    Οπότε αφήστε αυτά τα πανέμορφα ζώα πιστά αντίγραφά μας (τους καλλιτέχνες) να είναι όπως είναι και ας τους μισείτε (εε κρυφαγαπάτε, και ζηλεύετε ήθελα να πω) τόσο!! Γιατί πολύ απλά είναι όλοι εμείς στην πιο απεσταγμένη μορφή μας!!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: