o Πικάσο και ο ήρωας της Ακρόπολης

Στις 4 Οκτωβρίου του 1944, ανακοινώθηκε πως ο Πικάσο έγινε μέλος του γαλλικού Κομμουνιστικού Κόμματος. Φυσικά η ανακοίνωση αυτή έκανε αίσθηση σε όλο τον κόσμο. Έξι χρόνια αργότερα, όταν στα 1950 ο Πικάσο θέλησε να ταξιδέψει στις ΗΠΑ, δεν του δόθηκε βίζα και πώς να του δοθεί αφού ο ίδιος ο Χούβερ ερευνούσε το φάκελό του, που μάλιστα αριθμούσε 187 σελίδες.


Πάμπλο Πικάσο: «Η Σφαγή στην Κορέα» (1951)

Ο Πικάσο έδειξε ιδιαίτερο ενδιαφέρον και για την περίπτωση του Μανώλη Γλέζου. Στα 1958 ο Γλέζος είχε καταδικαστεί για κατασκοπεία και έμεινε στη φυλακή από το 1959 ως το 1962. Ενώ ο Γλέζος βρισκόταν στη φυλακή, ο Πικάσο δημιούργησε το έργο «Ο Παρθενώνας» που έγινε πρωτοσέλιδο στην εφημερίδα του γαλλικού Κομμουνιστικού Κόμματος με τίτλο: «Το μολύβι του Πικάσο σε βοήθεια του ήρωα της Ακρόπολης».

Οι πληροφορίες αντλήθηκαν από το άρθρο του Αυγουστίνου Ζενάκου στο http://www.tovima.gr/culture/article/?aid=282684


Πάμπλο Πικάσο: «Ο Παρθενώνας» (1959)

 

Ο Μανώλης Γλέζος, μετά την απελευθέρωσή του, συνάντησε τον Πικάσο.

«Στις 15 Δεκεμβρίου 1962 αποφυλακίστηκα», μας αφηγείται ο Μ. Γλέζος, «και η επιτροπή που είχε σχηματιστεί στη Γαλλία για την απελευθέρωσή μου με προσκάλεσε εκεί. Συνάντησα τον Πικάσο στην έπαυλή του, στην Aix-en-Provence. Εκείνη την εποχή είχε δημιουργήσει μια σειρά έργων σε μέταλλο, που είχαν εκτεθεί στην έπαυλή του. Μέσα από αυτά τα έργα πέρασα και ανεβήκαμε στον πρώτο όροφο. Εκεί ήταν η κρεβατοκάμαρά του. Ηταν άρρωστος αλλά ήθελε να με δει.
Μπήκα μέσα σε μια τεράστια αίθουσα. Υπήρχε ένα μεγάλο κρεβάτι και όπως ήταν καθισμένος, είχε δεξιά του έναν όγκο από γράμματα, τα διάβαζε και μετά τα έριχνε αριστερά του. Η αίθουσα ήταν εντελώς άδεια από έργα και πίνακες. Μπροστά του όμως είχε παράθυρα απ’ όπου έμπαινε άπλετο φως. Τον πλησίασα και μόλις έφτασα κοντά του, και άπλωσα το χέρι μου, μου έδωσε το δικό του και μου είπε: “Ελλάδα! Φως!” Μετά, καθίσαμε και κουβεντιάσαμε. Αλλά δεν μπορώ να ξεχάσω αυτή του τη φράση.
Μου ανέλυσε πότε και πώς ήρθε στην Ελλάδα, τις εντυπώσεις του από τον Παρθενώνα αλλά δεν είπαμε τίποτα για το σχέδιο που είχε φτιάξει για μένα. Φυσικά, τον ευχαρίστησα για τη βοήθειά του.
Είπαμε και τα πολιτικά μας. Τότε, είχε έρθει σε κάποια διάσταση απόψεων η νεολαία του Κομμουνιστικού Κόμματος της Γαλλίας με την ηγεσία του. Ο Πικάσο είχε πάρει το μέρος της νεολαίας. Ηταν εκεί μαζί μας και το μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του γαλλικού Κ.Κ. ο οποίος με συνόδευε, άρχισε να συζητά μαζί του και με το πάθος που διέκρινε τον Πικάσο άρχισε να του λέει, “δεν έχετε δίκιο” κ.τ.λ. Η εντύπωση που μου μένει είναι ενός ανθρώπου ζωντανού που έπαλλε ο ίδιος όπως ακριβώς και τα έργα του. Μου χάρισε κάποια έργα του και μετά είδα και την περίφημη “Γκουέρνικα”.

ΜΑΝΩΛΗΣ ΓΛΕΖΟΣ
από άρθρο του Ηλία Μαγκλίνη στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 9/9/2007


Πάμπλο Πικάσο «Οι Δεσποινίδες της Αβινιόν»
από την Βικιπαίδεια

3 Σχόλια to “o Πικάσο και ο ήρωας της Ακρόπολης”

  1. Σοφία Says:

    Πολύ ενδιαφέρουσα η ανάρτηση. Αυτό το γεγονός δεν το γνώριζα.

  2. Θωμάς Says:

    Ούτε εγώ το γνώριζα. Και βέβαια δεν αναφέρομαι μόνο στη βοήθεια του Πικάσο αλλά στο γεγονός πως ο Μανώλης Γλέζος κάθισε στη φυλακή τρία ολόκληρα χρόνια. Λυπηρό γεγονός που δεν τιμάει καθόλου τον άνθρωπο που ήταν εκείνη την εποχή πρωθυπουργός.

  3. Σοφία Says:

    Για τον Μανώλη Γλέζο ήξερα , για το ρόλο του Πικάσο δεν ήξερα.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: