στιγμές από τα όσκαρ

Απονεμήθηκαν σήμερα το πρωί τα βραβεία Όσκαρ (νίκησε τελικά η ταινία The Artist) και με την ευκαιρία αυτή ας κάνουμε ένα μικρό διάλειμμα από τον Όμηρο για να θυμηθούμε, ατάκτως ερριμμένες, κάποιες παλαιότερες σημαντικές στιγμές των βραβείων Όσκαρ.

Στα 1998 ο Ρομπέρτο Μπενίνι κερδίζοντας το Όσκαρ καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας, άρχισε να περπατάει πάνω στις πολυθρόνες της αίθουσας, να χοροπηδάει σα μικρό παιδί, να αγκαλιάζει και να φιλάει τη Σοφία Λόρεν και τέλος, στην ευχαριστήρια ομιλία του, είπε την ωραιότερη ατάκα που έχει ακουστεί ποτέ σε ομιλία Όσκαρ: «Θέλω να ευχαριστήσω τους γονείς μου που ζουν σ’ ένα μικρό χωριό στην Ιταλία, γιατί μου έκαναν το μεγαλύτερο δώρο, τη φτώχεια!»


από το http://www.youtube.com/watch?v=n1WEN99hFFY&feature=related

Ολόκληρη η ομιλία του Μπενίνι υπάρχει εδώ:  http://www.youtube.com/watch?v=8cTR6fk8frs

Ένα χρόνο αργότερα, στα 1999, το Χόλιγουντ διχάστηκε λόγω της τιμητικής βράβευσης του ελληνικής καταγωγής, Αμερικανού σκηνοθέτη, Ελία Καζάν, ο οποίος στα 1952, είχε συνεργαστεί με την Επιτροπή Αντιαμερικανικών Δραστηριοτήτων, καταδίδοντας αρκετούς συναδέλφους του ως κομμουνιστές, μεταξύ των οποίων και τον Ζιλ Ντασέν. Παρ’ όλα αυτά πολλοί αστέρες, όπως ο Γουόρεν Μπίτι ή η Μέριλ Στριπ, τον χειροκρότησαν όρθιοι, κάποιοι άλλοι τον χειροκρότησαν καθιστοί όπως ο Στίβεν Σπίλμπεργκ και ο Τζιμ Κάρεϊ ενώ υπήρξαν και αστέρες όπως ο Εντ Χάρις ή ο Νικ Νόλτε που σταύρωσαν επιδεικτικά τα χέρια τους. Τη σκηνή μπορείτε να την παρακολουθήσετε εδώ.

Μια πολύ σημαντική στιγμή στην ιστορία των Όσκαρ είναι η τιμητική βράβευση του Τσάρλι Τσάπλιν, στα 1972. Είκοσι χρόνια από τότε που ο Τσάπλιν αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την Αμερική λόγω των αριστερών του πεποιθήσεων, το Χόλιγουντ τον τίμησε και του χάρισε το μεγαλύτερο σε διάρκεια standing ovation (χειροκρότημα με όρθιους θεατές) στην ιστορία του θεσμού. Τη σκηνή μπορείτε να την παρακολουθήσετε εδώ (προσοχή: ο Τσάπλιν εμφανίζεται στο 2΄και 48΄΄).

Μπορεί τα ευχαριστήρια των νικητών των βραβείων Όσκαρ να είναι συνήθως γλυκανάλατα, η ομιλία όμως του Κιούμπα Γκούντινγκ Τζούνιορ ήταν σίγουρα αυθόρμητη και η συγκίνησή του αυθεντική, γι’ αυτό καταγράφηκε ως μια από τις πιο συγκινητικές στιγμές των Όσκαρ. Ο Κιούμπα Γκούντινγκ Τζούνιορ συνέχισε να ευχαριστεί όλο τον κόσμο ακόμα και μετά το ξεκίνημα της μουσικής που σηματοδοτεί το τέλος της ομιλίας. Ανάμεσα σε αυτούς που ευχαρίστησε ήταν βέβαια και ο Τομ Κρούζ, μια και η ταινία στην οποία συμμετείχε ήταν το έξοχο «Τζέρι Μαγκουάιρ».

Ένα βήμα παραπάνω από τον Κιούμπα Γκούντινγκ Τζούνιορ, πήγε ο Άντριεν Μπρόντι στην απονομή του 2003, που απαίτησε από τους διοργανωτές της εκδήλωσης να σταματήσουν τη μουσική για να καταδικάσει την εισβολή των Αμερικανών στο Ιράκ, γνωρίζοντας βέβαια την αποθέωση από τους συναδέλφους του, ηθοποιούς του Χόλιγουντ. Μπράβο του! Η ομιλία του Άντριεν Μπρόντι εδώ.

Και μια που μιλάμε για ομιλίες – διαμαρτυρίες ας θυμηθούμε και την αλησμόνητη ενέργεια του Μάρλον Μπράντο να μην παρουσιαστεί στην τελετή του 1973, στέλνοντας στη θέση του μια Ινδιάνα, θέλοντας με αυτό τον τρόπο να διαμαρτυρηθεί για τη συμπεριφορά των κινηματογραφικών και τηλεοπτικών στούντιο προς τους Ινδιάνους.  

Και κλείνουμε με μια χιουμοριστική στιγμή. Στην τελετή του 1974 και ενώ μιλούσε ο παρουσιαστής, Ντέιβιντ Νίβεν, εμφανίστηκε από πίσω του τρέχοντας ένας ολόγυμνος άνδρας. Παρά το πανδαιμόνιο που ακολούθησε, ο Ντέιβιντ Νίβεν όχι μόνο δεν έχασε την ψυχραιμία του αλλά κατάφερε να πει κι ένα πανέξυπνο αστείο για το μικρό μέγεθος του …μορίου του γυμνού στρίκερ. Τη σκηνή μπορείτε να την παρακολουθήσετε εδώ.

6 Σχόλια to “στιγμές από τα όσκαρ”

  1. Σοφία Says:

    Μιλούσα πριν λίγο με την κόρη μου και μου είπε ότι παρακολούθησε την απονομή στο Ολύμπιον ,ζωντανά, μέχρι το πρωί. Πολύς κόσμος. Έγινε ένας χαμός στην αίθουσα ,όταν προβλήθηκε ένα αφιέρωμα στους μεγάλους δημιουργούς που «έφυγαν» , αλλά παρέλειψαν τον Αγγελόπουλο( δεν αναφερόταν μόνο στους βραβευμένους με Όσκαρ)

    • Θωμάς Says:

      Παλιότερα που είχα Νova έβλεπα ανελλιπώς την τελετή, όχι βέβαια ζωντανά, η κόρη σου, αν θυμάμαι καλά, σπουδάζει κινηματογράφο, έχει συνεπώς μεγαλύτερο ενδιαφέρον για τα Όσκαρ.
      Τώρα, το πεντάλεπτο που παρουσιάζονται όσοι «έφυγαν» είναι από τα πιο συγκινητικά αλλά και ενημερωτικά της τελετής γιατί μεταξύ άλλων βλέπεις και γνωστά πρόσωπα που δεν ήξερες ποτέ το όνομά τους και ούτε βέβαια ήξερες ότι πέθαναν. Θα μου έκανε έκπληξη αν είχαν συμπεριλάβει στις απώλειες της χρονιάς τον Αγγελόπουλο, γιατί ο Αγγελόπουλος εκπροσωπεί μια «σχολή κινηματογράφου» εντελώς διαφορετική από τη «σχολή» του Χόλιγουντ, θεωρώ πως έπρεπε να τον έχουν συμπεριλάβει έστω και αν κινηματογραφικά μάλλον προς το Χόλιγουν γέρνω παρά προς τον Αγγελόπουλο.

  2. Τελευταίος Says:

    Θωμά, δεν παρακολουθώ τα Oscar, άλλωστε τώρα με τα μικρά ούτε που θυμάμαι πόσα χρόνια έχω να πάω σε κινηματογράφο!

    Ξεχωριστές οι στιγμές που παραθέτεις, ξεχωρίζει κατά τη γνώμη μου ο Μπενίνι. Είναι καταπληκτικός!

    Την καλημέρα μου.

    • Θωμάς Says:

      Κι εγώ, δυστυχώς, έχω απομακρυνθεί αρκετά από τον κινηματογράφο. Τώρα υπάρχουν άλλες προτεραιότητες, αλλά βέβαια οι μεγάλες αγάπες ποτέ δεν ξεχνιούνται.

  3. atheofobos Says:

    Επίσης το 1977 η Vanessa Redgrave όταν παίρνει το όσκαρ δεύτερου γυναικείου ρόλου αποδοκιμάζεται καθώς κάνει λόγο για σιωνιστές κακοποιούς που προσβάλλουν τους Εβραίους.

    • Θωμάς Says:

      Και όχι μόνο αποδοκιμάζεται αλλά, από ό,τι θυμάμαι, σχεδόν καταστρέφει την καριέρα της.
      Αθεόφοβε, ευχαριστώ για την υπενθύμιση.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: