ας με δολοφονήσουν

Ναύπλιο, Σεπτέμβριος 1831:

Ατμόσφαιρα αγωνίας επικρατεί στην πόλη. Φήμες κυκλοφορούν παντού πως επίκειται δολοφονία του Καποδίστρια. Οι οπαδοί του γαλλικού κόμματος συνωμοτούν φανερά χωρίς να συλλαμβάνονται. Ο Απόλλων, η εφημερίδα του Πολυζωίδη, μαίνεται εναντίον του «τυράννου που καταπιέζει και βασανίζει τον λαό του». Οι πρέσβεις Αγγλίας και Γαλλίας δείχνουν σκανδαλώδη εύνοια προς τους στασιαστές Ύδρας και Μάνης επηρεάζοντας έτσι πολλά κυβερνητικά στελέχη. Τρικούπης και Ζωγράφος αναχωρούν για το Άργος προσπαθώντας να πείσουν φίλους και γνωστούς να προσχωρήσουν στο κίνημα της Ύδρας.
Ο Καποδίστριας έχει χάσει τον έλεγχο της αστυνομίας που πλέον αδρανεί, ενώ ο στρατός του στερείται τις υπηρεσίες των δυνάμεων του Κολοκοτρώνη και του Νικηταρά που παραμένουν στη Μεσσηνία φρουρώντας τους Μανιάτες. Αλλά και στη θάλασσα, η Ύδρα έχει την υπεροπλία μετά από την πυρπόληση των κυβερνητικών σκαφών από τον Μιαούλη και την αιχμαλωσία και πυρπόληση άλλων τριών κυβερνητικών σκαφών από τους Μανιάτες σε συνεργασία με το γαλλικό ναυτικό.
Η κατάσταση για τον Καποδίστρια είναι απελπιστική. Το περιβάλλον του τον πληροφορεί πως οι Μαυρομιχάληδες έχουν αγοράσει τις τελευταίες μέρες έξι πιστόλια. Αρκετοί προσπαθούν να τον πείσουν να μην κυκλοφορεί μόνος του στους δρόμους του Ναυπλίου και να διατάξει την παρακολούθηση ή την απομάκρυνση των υπόπτων. Ο Καποδίστριας αρνείται κατηγορηματικά να λάβει την παραμικρή προφύλαξη.
«Οι Έλληνες δε θα φθάσουν ποτέ μέχρι του σημείου να με δολοφονήσουν. Θα σεβασθούν την λευκήν κεφαλήν μου…»
«Εάν οι Μαυρομιχαλαίοι θέλουν να με δολοφονήσουν, ας με δολοφονήσουν. Τόσον το χειρότερον δι’ αυτούς. Θα έλθη κάποτε η ημέρα, κατά την οποίαν οι Έλληνες θα εννοήσουν την σημασίαν της θυσίας μου».
Εντωμεταξύ οι συνωμότες ενεργούν στο Άργος μέχρι και μυστικούς εράνους για να πληρώσουν τους δολοφόνους του Καποδίστρια. Όταν φτάνουν στο σημείο να ζητήσουν την οικονομική συνδρομή του Δ. Υψηλάντη, που ήταν κι αυτός εναντίον του Καποδίστρια, ο Υψηλάντης τους απαντάει:
«Όχι, ο Καποδίστριας δεν είναι τύραννος και η τυραννοκτονία δεν είναι αρετή. Εάν ήτο, εγώ ο ίδιος θα τον εφόνευα. Δεν θα εμίσθωνα δολοφόνους».

Πηγή:
Ιστορία του Ελληνικού Έθνους, Εκδοτική Αθηνών

4 Σχόλια to “ας με δολοφονήσουν”

  1. roadartist Says:

    Εχτές βρέθηκα στο Ναύπλιο. Και άγγιξα το τοίχο που σκοτώθηκε ο Καποδίστριας… Ωραία σύμπτωση το ποστ σου, καλό σου μήνα.

    • Θωμάς Says:

      Καλό μήνα, roadartist.
      Αξέχαστη πόλη το Ναύπλιο, κι αξέχαστη εμπειρία το πέρασμα από το σημείο που σκοτώθηκε ο Καποδίστριας.

  2. Τελευταίος Says:

    Αναρωτιέμαι πως είναι να ξέρεις ότι πρόκειται να χάσεις τη ζωή σου αλλά να μένεις πιστός στις αρχές και το καθήκον σου. Δε νομίζω ότι είναι όλοι οι άνθρωποι ικανοί για κάτι τέτοιο, τουλάχιστον όχι εγώ! Από τη στάση αυτή του Καποδίστρια μπορεί κάποιος να συμπεράνει ότι πραγματικά επρόκειτο για μεγάλο άντρα και πολιτικό.

    • Θωμάς Says:

      Δεν έπρεπε όμως με κάποιο τρόπο να προστατεύσει τον εαυτό του, την Ελλάδα, αλλά και τους δύο δολοφόνους του που είχαν κι αυτοί τελικά τραγικό τέλος;
      Η άποψη που σχηματίζω σιγά σιγά για το χαρακτήρα του είναι πως ήταν ένα άτομο έντιμο, ηθικό και βαθιά συντηρητικό που είχε όμως την αντίληψη πως όλοι οι άνθρωποι έχουν τον ίδιο βαθμό εντιμότητας και ηθικότητας. Τους είδε από μακριά τους δύο δολοφόνους να τον περιμένουν κι όμως δε σταμάτησε, δεν άλλαξε πορεία, δε φώναξε καν τον μονόχειρα (!) σωματοφύλακά του να τους κάνει έναν έλεγχο. Μόνο συνέχισε το περπάτημα του προς την εκκλησία σαν πρόβατο σε σφαγή.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: