οικεία πρόσωπα, βεβαίως, βεβαίως

 Χρήστος Τσαγανέας (1906-1976)
Δύο ερμηνείες του Χρήστου Τσαγανέα έχουν αφήσει  εποχή: ο ρόλος του τρελού που μονολογεί: «Άνθρωποι, άνθρωποι, προς τι το μίσος και ο αλληλοσπαραγμός…» στην ταινία του Α. Σακελλάριου «Οι Γερμανοί Ξανάρχονται» και …βεβαίως, βεβαίως ο ρόλος του Γυμνασιάρχη στην ταινία «Το Ξύλο βγήκε απ’ τον Παράδεισο» επίσης του Α. Σακελλάριου.
Μια ενδιαφέρουσα μαρτυρία του Δημήτρη Μυράτ για τον Χρήστο Τσαγανέα μπορείτε να διαβάσετε στο μπλοκ ΑΥΤΟΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ . Ο Μυράτ αφηγείται πως μαζί με τον -οργανωμένο τροτσκιστή- Τσαγανέα κόντεψαν μια φορά να συναντήσουν στην Κωνσταντινούπολη τον κυνηγημένο εκείνη την εποχή Τρότσκι.


Εφόσον δύο αντιλήψεις συμπίπτουν με τρίτην, τότε συμπίπτουν και μεταξύ των. Και μεταξύ των, βεβαίως, βεβαίως!

.

 Νίτσα Τσαγανέα (1898-2002!)
Yπήρξε σύζυγος του Χρήστου Τσαγανέα. Πιο γνωστή ερμηνεία της ήταν στην ταινία «Ένας ήρωας με παντούφλες». Πέθανε φτωχή. Το ενοίκιό της, όπως και αρκετών άλλων παλαίμαχων ηθοποιών, πλήρωνε, για αρκετά χρόνια, ο Δημήτρης Χορν.

.

 Περικλής Χριστοφορίδης (1907-1983)
Γεννήθηκε στην Τραπεζούντα και ήρθε από μικρός στην Αθήνα. Ο παππούς του, ο πατέρας του αλλά και τα δύο του αδέλφια (Τάκης και Στέλλα Χριστοφορίδου) υπήρξαν ηθοποιοί. Ο ίδιος βγήκε στη σκηνή σε ηλικία μόλις 17 ετών. Η γυναίκα του, η Άννα Χριστοφορίδου, ήταν και αυτή ηθοποιός.
περισσότερα για τον Περικλή Χριστοφορίδη
στην εκπομπή της ΕΡΤ: ΣΑΝ ΠΑΛΙΟ ΣΙΝΕΜΑ

.

Γιώργος Γαβριηλίδης (1908-1982)
Ήταν σύζυγος της επίσης γνωστής ηθοποιού, Μαρίκας Κρεβατά. Όπως και στις ταινίες που έπαιζε, ήταν ένας γλυκός, διακριτικός άνθρωπος, με χιούμορ, φινέτσα και μεγάλη ευγένεια, ιδιαίτερα προς τις γυναίκες.
Έπαιζε συνήθως ρόλους εφοπλιστή, βιομηχάνου ή οποιοδήποτε άλλου πλούσιου. Μάλιστα, όπως έλεγε ο ίδιος με παράπονο, είχε χάσει πολλές δουλειές γιατί δεν μπορούσε να παίξει ρόλους φτωχού! «Χάνω πολλές δουλειές γιατί δεν έχω τριμμένο κοστούμι!» έλεγε χαριτολογώντας.
περισσότερα για τον Γιώργο Γαβριηλίδη στην εκπομπή της ΕΡΤ
ΣΑΝ ΠΑΛΙΟ ΣΙΝΕΜΑ

.

Άρης Μαλιαγρός (1895-1984)
Άλλος ένας συμπαθής αριστοκράτης του ελληνικού κινηματογράφου. Η πρώτη του συμμετοχή σε ταινία χρονολογείται από το 1917! Χρησιμοποιήθηκε στον ελληνικό κινηματογράφο μετά το 1960 και καθιερώθηκε παίζοντας μικρούς αλλά χαρακτηριστικούς ρόλους του μπον βιβέρ αριστοκράτη με το μονόκλ. Η μεγάλη του καριέρα βέβαια ήταν η θεατρική μια και πρωταγωνίστησε για πολλά χρόνια στο Εθνικό Θέατρο.

4 Σχόλια to “οικεία πρόσωπα, βεβαίως, βεβαίως”

  1. Όλγα Says:

    ένα ζεστό χειροκρότημα σε όλους τους «δευτεραγωνιστές» μεγάλους ηθοποιούς!

  2. Θωμάς Says:

    Έβαλαν κι αυτοί το λιθαράκι τους στην ιστορία του ελληνικού κινηματογράφου και θεάτρου.

  3. Π.Φ. Says:

    Πολύ ωραίες και ενδιαφέρουσες οι αναρτήσεις! Μία διόρθωση αν μου επιτρέπετε: Γαβριηλίδης λεγόταν ο σύζυγος της Κρεβατά, όχι Ιακωβίδης.

    • Θωμάς Says:

      Ευχαριστώ πολύ τόσο για τα καλά σας λόγια όσο και για την επισήμανση του λάθους. Διορθώθηκε ήδη.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: