1824 (II)

Η άρνηση του Κολοκοτρώνη να τιμωρήσει τους αντιπάλους του έδωσε μια μικρή ελπίδα σε όσους πίστευαν ότι ήταν δυνατή η συμφιλίωση μεταξύ των δύο παρατάξεων. Έτσι ο Νικηταράς έγραψε για τρίτη φορά στον Κουντουριώτη ζητώντας και πάλι συμβιβασμό. Η πρόταση έγινε δεκτή (δυστυχώς μόνο στα λόγια) και ανατέθηκε στον Δ. Υψηλάντη ο ρόλος του διαμεσολαβητή. Όταν όμως ο Υψηλάντης έφτασε στο Κρανίδι διαπίστωσε με απογοήτευση πως ο Κουντουριώτης έλειπε στην Ύδρα ενώ το βουλευτικό είχε αποφασίσει τη διακοπή της λειτουργίας του για τρεις ημέρες, ακριβώς τις μέρες που ήταν γνωστό πως θα ερχόταν στο Κρανίδι ο Υψηλάντης (10, 11 και 12 Φεβρουαρίου). Η άρνηση της κυβέρνησης Κουντουριώτη να διαπραγματευθεί, που πιθανόν να οφειλόταν σε εισηγήσεις των Μαυροκορδάτου και Κωλέττη, φανέρωνε πως στο Κρανίδι δεν υπήρχε καμία διάθεση για διαπραγμάτευση και απομάκρυνε τις τελευταίες ελπίδες για ειρηνική διευθέτηση της κρίσης. Χαρακτηριστικό είναι ότι τη μέρα που ο Υψηλάντης επέστρεφε άπρακτος στην Τριπολιτσά, στις 21 Φεβρουαρίου, την ίδια μέρα στο Κρανίδι ο Παπαφλέσσας, ως υπουργός Εσωτερικών, έκανε εισήγηση για αποστολή στρατιωτικών σωμάτων σε Μεσσηνία, Κόρινθο και Γαστούνη, με σκοπό την άσκηση πίεσης στην κυβέρνηση της Τριπολιτσάς.

Εντωμεταξύ στην Τριπολιτσά η «Αδελφότης», η ομάδα αντίστασης εναντίον της τοπικής κυβέρνησης, διεύρυνε όλο και περισσότερο την επιρροή της. Η εγκατάσταση του Γενναίου Κολοκοτρώνη με τους 200 άντρες του σε σπίτια της Τριπολιτσάς επιβάρυνε τη δυσφορία των κατοίκων με αποτέλεσμα να ξεσπάσει εξέγερση. 400 άντρες πήραν τα όπλα εναντίον της κυβερνητικής φρουράς με αποτέλεσμα να υπάρξουν θύματα και απ’ τις δυο πλευρές. Ωστόσο οι περισσότεροι από τους εξεγερθέντες ήταν απειροπόλεμοι και γρήγορα πέταξαν τα όπλα και επέστρεψαν σπίτια τους. Μόνο ο Μήτρος Μπονταΐτης με τους άντρες του έμεινε οχυρωμένος στη Μεγάλη Ντάπια. Ο Κολοκοτρώνης διέταξε κι έκαψαν το σπίτι του και τελικά μετά από τρεις μέρες ο Μπονταΐτης δέχτηκε, ύστερα από διαπραγματεύσεις, να εγκαταλείψει την Τριπολιτσά και να καταφύγει, μαζί με τους άντρες του στο Κρανίδι όπου και τους υποδέχτηκαν σαν ήρωες.
Η αιματοχυσία, προσωρινά, είχε αποφευχθεί, αλλά στο Κρανίδι πλέον επικρατούσε κλίμα πολέμου. Οι εισηγήσεις του Παπαφλέσσα για αποστολή στρατιωτικών σωμάτων ως μέσο πίεσης είχαν μπει στο περιθώριο. Πλέον απόφαση της κυβέρνησης Κρανιδίου ήταν η κατά μέτωπον ένοπλη επίθεση και όχι απλώς η άσκηση πίεσης. Στόχοι τώρα ήταν η Τριπολιτσά, το Ναύπλιο και η Κόρινθος, τα προπύργια δηλαδή της κυβέρνησης Τριπολιτσάς. Ειδικά για την κατάληψη του Ναυπλίου αποφασίστηκε ο αποκλεισμός τόσο από την ξηρά όσο και από τη θάλασσα με δύο πολεμικά πλοία, ένα υδραίικο και ένα σπετσιώτικο. Για το υδραίικο πλοίο ο Κουντουριώτης -που είχε αναλάβει εξολοκλήρου τα έξοδά του- έπεισε τον ίδιο τον Μιαούλη να αναλάβει κυβερνήτης του. Τα έξοδα για το σπετσιώτικο πλοίο τα ανέλαβε ο Μήτρος Μπονταΐτης.

ceb3ceb5cebdcebdceb1ceb9cebfcf83-cebacebfcebbcebfcebacebfcf84cf81cf89cebdceb7cf83-cebccf80cebfcebbcebaΓιάννης (Γενναίος) Κολοκοτρώνης (1805-1868)
Ήταν μόλις 16 ετών όταν ξέσπασε η Επανάσταση αλλά έδειξε τόση γενναιότητα στις μάχες ώστε ο Κανέλλος Δεληγιάννης μια φορά του είπε: «Είσαι γενναίος!» και από τότε όλοι τον αποκαλούσαν Γενναίο. Το 1862, επί Όθωνα, έγινε πρωθυπουργός.
(από την Αργολική Βιβλιοθήκη Ιστορίας και Πολιτισμού)

Η δύναμη της κυβέρνησης Κουντουριώτη ήταν αναμφισβήτητα πολύ μεγάλη. Εκτός από τους νησιώτες και τους στερεοελλαδίτες, είχε καταφέρει να προσεταιριστεί, με τη βοήθεια των χρημάτων που διέθετε, και αρκετούς οπλαρχηγούς της Πελοποννήσου. Δεν ήταν μόνο τα χρήματα του Κουντουριώτη. Είχε διαδοθεί πλέον παντού η πληροφορία της σύναψης δανείου με την Αγγλία και όλοι γνώριζαν πως τα χρήματα αυτά δε θα πήγαιναν στις ανάγκες του Αγώνα, αλλά στις πολεμικές προετοιμασίες ενόψει εμφύλιου πολέμου. Στην αντίθετη παράταξη λίγοι ήταν πλέον οι οπλαρχηγοί που δέχονταν να βοηθήσουν τον Κολοκοτρώνη. Γι’ αυτό η κυβέρνηση της Τριπολιτσάς υπέβαλε στις 21 Φεβρουαρίου νέα πρόταση για συμβιβασμό, αυτή τη φορά στον Ζαΐμη, κι αυτός όμως προτίμησε να μην απαντήσει.
Όλα έδειχναν πως επίκειται εμφύλια σύγκρουση και οι δύο αντιμαχόμενες παρατάξεις άρχισαν τον πόλεμο ανακοινώσεων με βαρύτατες κατηγορίες. Οι μεν κατηγορούσαν τους δε ως «ιδιοτελείς» και δρώντες «αντεθνικά», οι δε κατηγορούσαν τους μεν ως «αντιπατριώτες». 

Τον ίδιο μήνα, τον Φεβρουάριο του 1824, στην Κρήτη, ο Χουσεΐν Μπέης, με 25.000 στρατό, βρισκόταν στην Επισκοπή Ρεθύμνου έχοντας σκορπίσει τον τρόμο και τον θάνατο στους επαναστατημένους Κρητικούς. Ανάμεσα σε άλλους, είχε εξολοθρεύσει και 370 αμάχους που είχαν κλειστεί στο σπήλαιο του Μελιδονίου και αμύνονταν. Ο Υδραίος Τομπάζης, ο αρμοστής της Κρήτης, ζητούσε από τους Υδραίους 10 με 12 πλοία για να τον αντιμετωπίσει σε συνδυασμό με τη βοήθεια που θα έδιναν οι Σφακιανοί, όμως οι Υδραίοι δεν αποφάσιζαν να στείλουν βοήθεια. Παρ’ όλα αυτά ο Τομπάζης συνέχιζε τις απεγνωσμένες εκκλήσεις του προς τη διοίκηση της Ελλάδος. «Η Κρήτη χάνεται εις ολίγας ημέρας» έγραφε μεταξύ άλλων στο τελευταίο του δραματικό μήνυμα ο Τομπάζης.   

πηγές:
ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΕΘΝΟΥΣ
ΣΠΥΡΙΔΩΝ ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ: ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ

 225px-GeorgiosKountouriotisΓεώργιος Κουντουριώτης (1782-1858)
Πήρε μέρος σ’ όλα τα πολιτικά συμβούλια και διαβούλια στη διάρκεια της Επανάστασης και μετά απ’ αυτήν, και κατέλαβε πάρα πολύ σημαντικά πολιτικά αξιώματα.
Το 1823 ανέλαβε -με τη βοήθεια των Μαυροκορδάτου και Κωλέττη- πρόεδρος του Εκτελεστικού, δηλαδή πρωθυπουργός της κυβέρνησης Κρανιδίου. Η πρωθυπουργία του χρεώνεται μεταξύ άλλων το ξέσπασμα του εμφύλιου πολέμου, τη φυλάκιση του Κολοκοτρώνη στην Ύδρα και τον διορισμό ενός ναυτικού ως αρχηγού του ελληνικού στρατού που τέθηκε αντιμέτωπος του Ιμπραήμ.
Ο αδελφός του, Λάζαρος Κουντουριώτης, είχε τα οικονομικά ηνία της οικογένειας. Ήταν πανίσχυρος εφοπλιστής και διέθεσε τα  ¾ της τεράστιας περιουσίας του υπέρ του αγώνα. Όμως το ¼ που κράτησε για τον εαυτό του ήταν τόσο μεγάλο σε απόλυτους αριθμούς, που έφτανε και περίσσευε για να ελέγχει τα πράγματα στην Ελλάδα κατά τη διάρκεια της Επανάστασης αλλά και μετά.
πηγές:
Β. ΡΑΦΑΗΛΙΔΗΣ: ΙΣΤΟΡΙΑ (ΚΩΜΙΚΟΤΡΑΓΙΚΗ) ΤΟΥ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ
ΑΡΓΟΛΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ:
Γ. ΚΟΥΝΤΟΥΡΙΩΤΗΣ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: