1824 (VI)

Μόλις έφτασε στην Ύδρα η είδηση της καταστροφής των Ψαρών, ο Λάζαρος Κουντουριώτης διέταξε επιτέλους την άμεση κινητοποίηση του στόλου. Έτσι υδραίικα και σπετσιώτικα πλοία με ναύαρχο τον Σαχτούρη έφτασαν στις 25 Ιουνίου στα Ψαρά. Λίγο αργότερα έφτασαν και άλλα είκοσι υδραίικα με ναύαρχο τον Ανδρέα Μιαούλη. Εκεί επιτέθηκαν εναντίον των Τούρκων που είχε αφήσει ο Χοσρέφ να φρουρούν το νησί και όταν οι Τούρκοι έφυγαν, ο Μιαούλης τους κυνήγησε μέχρι τη Χίο και τελικά βύθισε τα περισσότερα τουρκικά πλοία. Στη συνέχεια οι Έλληνες επέστρεψαν στα Ψαρά, εκεί όμως τα πληρώματα των ελληνικών καραβιών, δυστυχώς, άρχισαν το πλιάτσικο. Παρά την αντίθετη διαταγή του Μιαούλη, ναύτες αλλά και πλοίαρχοι επιδόθηκαν σε αρπαγή κανονιών, τροφίμων και εμπορευμάτων -από όσα είχαν απομείνει στις αποθήκες του έρημου νησιού- με σκοπό να τα μεταφέρει ο καθένας στο δικό του καράβι. Ο Μιαούλης στενοχωρημένος για τα γεγονότα έστειλε στις 6 Ιουλίου επιστολή στους προκρίτους της Ύδρας εκφράζοντας την αμφιβολία του για το κατά πόσο μπορούσε να διατηρήσει την πειθαρχία του στόλου του. Πράγματι όταν την επόμενη διέταξε τον ελληνικό στόλο να λάβει θέση μάχης εναντίον των τουρκικών πλοίων που είχαν γυρίσει εντωμεταξύ στα Ψαρά διαπίστωσε πως από τα 51 πλοία πειθάρχησαν μόνο τα 14. 
Έτσι οι Τούρκοι, ανενόχλητοι, επέστρεψαν στα Ψαρά. Ο αντικειμενικός σκοπός την εκστρατείας των Ελλήνων, η ανακατάληψη των Ψαρών είχε αποτύχει. Ωστόσο είχε καταστραφεί σημαντικός αριθμός τουρκικών πλοίων ενώ ο Χοσρέφ είχε διαπιστώσει ότι το Αιγαίο παρέμενε επικίνδυνο για τον στόλο του.

250px-Georgios_SachtourisΓεώργιος Σαχτούρης (1783-1841)
Υδραίος καπετάνιος, αντιναύαρχος του υδραίικου στόλου. Πήρε μέρος στις περισσότερες ναυμαχίες της επανάστασης του 1821. Δισέγγονός του είναι ο ποιητής Μίλτος Σαχτούρης.
Η νεανική του ηλικία συμπίπτει με την περίοδο της θεαματικής εξέλιξης της Ύδρας στον τομέα της ναυτιλίας και του εμπορίου και της τεράστιας συσσώρευσης κερδών στα χέρια των Υδραίων ναυτεμπόρων. Ο πατέρας του, Δημήτρης, εξαίρετος καραβομαραγκός της εποχής, λέγεται ότι έλαβε το προσωνύμιο Σαχτούρης, το οποίο επικράτησε τελικά και ως οικογενειακό επίθετο, από ένα μεγάλο δίστηλο σκαρί 8 τόνων που κατασκεύασε πρώτος στην Ύδρα, μιμούμενος παρόμοια ιστιοφόρα που χρησιμοποιούσαν οι Ιταλοί και που ονόμαζαν σαχτούρια.
πηγή: Αργολική Βιβλιοθήκη Ιστορίας και Πολιτισμού

Στόχος του Χοσρέφ, μετά τα Ψαρά, ήταν η Σάμος. Όμως για καλή τύχη των Ελλήνων ο Χοσρέφ ήταν διστακτικός και δεν αποφάσιζε την απόβαση στο νησί. Εντωμεταξύ είχαν φτάσει τα χρήματα του δανείου από την Αγγλία και, από το συνολικό ποσό, είχαν εκταμιευτεί 90.000 δίστηλα για τον εξοπλισμό και τους μισθούς των πληρωμάτων του ελληνικού στόλου που έσπευσε προς βοήθεια της Σάμου. Στις 30 Ιουλίου ο Σαχτούρης με τα ελληνικά πλοία πρόλαβε τους Τούρκους λίγο πριν αποβιβαστούν στο Καρλόβασι. Οι Έλληνες βύθισαν 3 πλοία γεμάτα Τούρκους στρατιώτες. Τα υπόλοιπα πλοία των Τούρκων υποχώρησαν προς τα μικρασιατικά παράλια, αλλά εκεί έπεσαν με ορμή πάνω στις ακτές και τα περισσότερα τσακίστηκαν.

photoinside_60Το πλοίο του Σαχτούρη: η περίφημη «Αθηνά» (υδατογραφία Α. Μιλάνου)
πηγή: http://perialos.blogspot.gr/2012/03/blog-post_16.html
Το 1819 ο Σαχτούρης είναι ήδη πλοιοκτήτης και καπετάνιος ενός ολοκαίνουργιου βριγαντίνου, της περίφημης «Αθηνάς», που κατασκευάστηκε στο Μαντράκι της Ύδρας. Με το πλοίο του αυτό μεγαλούργησε στον Αγώνα.
πηγή: ΑΡΓΟΛΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ

στο στενό της Μυκάλης

Την άλλη μέρα, στις 31 Ιουλίου, τα ελληνικά πλοία ενισχυμένα με δύο πυρπολικά του Κανάρη και του Νικόδημου έφτασαν κοντά στη Μυκάλη κι εκεί αντίκρισαν τα βουνά στα παράλια της Μ. Ασίας γεμάτα τουρκικό στρατό και πολλά αγκυροβολημένα πλοία έτοιμα να τον μεταφέρουν στη Σάμο. Αμέσως τα ελληνικά πλοία κινήθηκαν προς τους όρμους που ήταν αγκυροβολημένα αρκετά τουρκικά. Οι Τούρκοι, μόλις είδαν τους Έλληνες να πλησιάζουν, σήκωσαν τις άγκυρες και έφυγαν προς το μέρος που βρισκόταν ολόκληρος ο τουρκικός στόλος. Τα ελληνικά πλοία άρχισαν να κανονιοβολούν κατά του στρατού που βρισκόταν στην ξηρά. Αμέσως οι Τούρκοι στρατιώτες άρχισαν να τρέχουν «ως γίδια εις τα ψηλότερα των λόφων». Την ίδια ώρα ο Τούρκος ναύαρχος διέταξε επίθεση εναντίον των Ελλήνων. Μόλις όμως ο Σαχτούρης διέταξε τα πυρπολικά του Ρομπότση και του Τσάπελη να κινηθούν εναντίον τους οι Τούρκοι οπισθοχώρησαν τρομαγμένοι. Το ίδιο σκηνικό συνέβη και την επόμενη μέρα, απόδειξη πως οι Τούρκοι κυριολεκτικά έτρεμαν τα πυρπολικά.
Το συγκινητικό ήταν ότι οι κάτοικοι της Σάμου παρακολουθούσαν τις αψιμαχίες από την ακτή και δοξολογούσαν τον Θεό για τη σωτηρία τους ενώ οι πρόκριτοι επισκέφτηκαν τον Σαχτούρη στο καράβι του να τον ευχαριστήσουν εκ μέρους του λαού της Σάμου.

ceb3ceb5cf8ecf81ceb3ceb9cebfcf82-cf83ceb1cf87cf84cebfcf8dcf81ceb7cf82

Λίγες μόνο ημέρες μετά την κήρυξη της Επανάστασης στην Ύδρα, στις 22 Απριλίου 1821, ο Σαχτούρης ακολουθεί τον Γιακουμάκη Τομπάζη αρχηγό της υδραίικης ναυτικής μοίρας, που μαζί με την ψαριανή και τη Σπετσιώτικη εκπλέουν για την απελευθέρωση της Χίου και της Σάμου. Η αποστολή αυτή στιγματίστηκε από το τραγικό γεγονός της σύλληψης και λαφυραγωγίας από τα πλοία των Υδραίων Γ. Σαχτούρη και Λ. Πινότση διερχόμενου τουρκικού βρικιού, γεμάτου προσκυνητές και Τούρκους αξιωματούχους, οι οποίοι θανατώθηκαν με εντολή των δύο πλοιάρχων.
Η πράξη αυτή κατακρίθηκε από όλους τους ιστορικούς, Έλληνες και ξένους, ωστόσο -χωρίς να δικαιολογείται βέβαια- έχει την εξήγησή της καθώς συνέβη τις μέρες που έγινε γνωστός ο απαγχονισμός του Πατριάρχη Γρηγορίου Ε’ και η σφαγή των Ελλήνων ναυτών του οθωμανικού στόλου στο Μούρτο, οι περισσότεροι από τους οποί­ους ήσαν Υδραίοι.
πηγή: ΑΡΓΟΛΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ

Στις 2 Αυγούστου οι αψιμαχίες συνεχίστηκαν και εξελίχτηκαν σε κανονικές συγκρούσεις που είχαν ως αποτέλεσμα τη βύθιση αρκετών τουρκικών πλοίων. Οι Έλληνες είχαν πετύχει μια πρώτη μεγάλη νίκη όμως οι Τούρκοι επανήλθαν στις 4 Αυγούστου με ενισχυμένη δύναμη και τότε συνέβη το εξής παράδοξο: οι περισσότεροι καπετάνιοι των πυρπολικών άρχισαν να διστάζουν βλέποντας το τεράστιο πλήθος των τουρκικών πλοίων. Ο Σαχτούρης ο ίδιος πήγαινε από το ένα πυρπολικό στο άλλο προσπαθώντας να τους πείσει να ορμήσουν στη μάχη καθώς ήταν φανερό πως χωρίς τη βοήθεια των πυρπολικών η μάχη θα ήταν χαμένη.
Ευτυχώς ήταν εκεί ο Κανάρης, ο μόνος που δέχτηκε την πρόταση του Σαχτούρη και όρμησε μαζί με το πλοίο του Λ. Παναγιώτα. Τα τουρκικά πλοία άρχισαν τους κανονιοβολισμούς. Ο Κανάρης αναγκάστηκε να κάνει κυριολεκτικά διαδρομή θανάτου ανάμεσα σε μυδράλια και σφαίρες προσπαθώντας να προσκολλήσει το πυρπολικό του σε ένα εχθρικό πλοίο. Τελικά δεν τα κατάφερε, κατάφερε όμως να πανικοβάλει τους Τούρκους που αποφάσισαν την οπισθοχώρηση.

757px-Zografos-Makriyannis_03

Ναυμαχίαι Γενικαί των Ελλήνων
πίνακας του Παναγιώτη Ζωγράφου
από την Βικιπαίδεια
Χάρις τω Θεώ όπου ανεφάνη κατ’ αυτήν την ώραν ο Κανάριος από το επάνω μέρος του Πορθμού, πριν ακόμη να πλησιάση, επήγεν ο Αντιναύαρχος με την πάσσαρην και του είπεν αν θέλη να υπάγη κατά του εχθρού. Όχι μόνον αυτός, αλλά και όλοι του οι άνθρωποι εφώναξαν ότι πηγαίνουν μετά χαράς. Ο Αντιναύαρχος εστάθη μέσα εις το αυτό πυρπολικόν του, το οποίον έως να ετοιμασθή περιήλθεν ολίγον όπισθεν του Νησακίου. Ο αντιναύαρχος μετέφερεν όλα τα ρούχα των πυρπολιστών και 3 παιδιά μικρά εις το πλοίον του, και ούτω μετά 1/2 ώραν γενόμενος έτοιμος ο Κανάρις, εδιώρησεν ο Αντιναύαρχος τον κπ. Λ. Παναγιώτα δια να τον συντροφεύση, παρά του οποίου συνοδευθείς ώρμησε κατά των εχθρικών· βοηθούμενος δε και από τα λοιπά πολεμικά σπετζότικα, και Υδραίικα έτρεχεν όπισθεν των μεγαλητέρων εχθρικών, και δεν ορτζάρηζεν παρά αφ’ ού ικανώς τα έτρεπεν εις φυγήν. Δέκα επτά ήδη πολεμικά πλοία μας ήτον εις τα πανιά ομού με εν άλλο πυρπολικόν σπετζότικον, τα οποία κρατόντα περιμαζευμένα Μαΐστρα και Τρίγγο κατά τάξιν πολεμούν, αντιπολεμούν τα εχθρικά. Τα βόλια και τα μισδράλια έπιπτον ως βροχή και από τα δύο μέρη, δεν έλειψαν από το χρέος τους το φρούριον και τα κανονοστάσια των Σαμίων, μάλιστα τινά βόλια των επέτυχον.
Γ. Σαχτούρης: ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΝΑΥΤΙΚΟΥ ΑΓΩΝΟΣ ΤΟΥ 1821
από το http://users.sch.gr/maritheodo/1821/b21.htm

Την επόμενη μέρα (5 Αυγούστου) οι Τούρκοι επανήλθαν, αυτή τη φορά όμως οι Έλληνες ήταν αποφασισμένοι να πολεμήσουν. Το θάρρος του Κανάρη είχε ανυψώσει το ηθικό των πυρπολητών. Έτσι 4 υδραίικα πυρπολικά, ένα σπετσιώτικο και ένα ψαριανό μαζί με 8 με 10 πολεμικά πλοία στάθηκαν έτοιμα για μάχη. Και ενώ οι Τούρκοι είχαν αρχίσει να κυκλώνουν τους Έλληνες, ο Υδραίος πυρπολητής Δημ. Τσάπελης πήρε την τρελή απόφαση να προσκολλήσει το πυρπολικό του πάνω στη φρεγάτα «Μπρουλότ Κορκμάζ» που σημαίνει «δεν φοβάται το πυρπολικό»! Την ώρα που προσπαθούσε να πετύχει την πυρπόληση, τέσσερις βάρκες με στρατό κατέβηκαν από τη φρεγάτα για να τον εμποδίσουν. Οι ναύτες του Τσάπελη φοβήθηκαν και έφυγαν αφήνοντας μόνο του τον Τσάπελη ο οποίος συνέχιζε να προσπαθεί μέχρι που αναγκάστηκε να πυροδοτήσει πρόωρα το πυρπολικό του. Η προσπάθειά του απέτυχε, ο ίδιος όμως σώθηκε με βαριά εγκαύματα. Προς στιγμή φάνηκε πως η φρεγάτα θα σωζόταν, εμφανίστηκε όμως από το πουθενά το πυρπολικό του Κανάρη μπροστά στη φρεγάτα σκορπώντας τον πανικό στο πλήρωμά της. Οι ναύτες της φρεγάτας πανικόβλητοι άρχισαν να πέφτουν στη θάλασσα! Ο Κανάρης κατόρθωσε να προσδέσει το πυρπολικό του στη φρεγάτα, να βάλει φωτιά και να απομακρυνθεί. Η φρεγάτα έπιασε φωτιά η οποία μεταδόθηκε στην πυριτιδαποθήκη που μετά από λίγο εξερράγη καταστρέφοντας εντελώς το πλοίο. Σε λίγο ανέλαβαν δράση τα πυρπολικά του Βατικιώτη, του Ραφαλιά και του Ματρόζου που ανατίναξαν άλλα δύο τουρκικά πλοία αναγκάζοντας τον Τούρκο ναύαρχο να εγκαταλείψει κάθε προσπάθεια για απόβαση στη Σάμο.

Η λαμπρή αυτή και σωτήρια, για την Σάμο, ναυμαχία ανύψωσε σημαντικά το φρόνημα των Ελλήνων μετά τα ισχυρά πλήγματα της καταστροφής της Κάσου και των Ψαρών, ενώ παράλληλα έδειξε πως ίσως να μην καταστρέφονταν τα Ψαρά αν τα υπερασπιζόταν ενωμένος ο ελληνικός στόλος.

πηγές:
ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΕΘΝΟΥΣ
ΣΠ. ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ: ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ

Flag_of_the_Administration_of_Samos.svgΗ σημαία του «Στρατοπολιτικού Συστήματος» της Σάμου το 1821
Στη Σάμο δεν είχε πατήσει Τούρκος λόγω προνομίων που είχαν δοθεί το 1565 από τον σουλτάνο Σουλεϊμάν Α΄ με σκοπό την επανακατοίκησή της, επειδή το νησί είχε εγκαταληφθεί σχεδόν από τους κατοίκους του το 1475 λόγω των συνεχών πειρατικών επιδρομών και ενός λιμού που είχε ενσκήψει. Μόνο φόρους πλήρωνε το νησί, ωστόσο ήταν από τα πρώτα μέρη που επαναστάτησαν με αρχηγό τον Κωνσταντίνο Λαχανά και στη συνέχεια τον Λυκούργο Λογοθέτη.
πηγές:
http://thesecretrealtruth.blogspot.com/2012/08/1824.html
http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A3%CE%AC%CE%BC%CE%BF%CF%82

Ένα Σχόλιο to “1824 (VI)”

  1. atheofobos Says:

    Το πλιάτσικο τότε στα ελληνικά στρατεύματα ήταν ουσιαστικός λόγος για να πάνε σε μία μάχη και το θανατηφόρο αποκορύφωμα του ήταν η κατάληψη της Τριπολιτσάς

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: