λαϊκές καντάδες

Η λογοκρισία του Μεταξά έφερε πολλές αλλαγές στο ρεμπέτικο τραγούδι. Αρκετοί ρεμπέτες προτίμησαν να αποσυρθούν από τη δισκογραφία ενώ άλλοι αναγκάστηκαν να αλλάξουν τους στίχους των τραγουδιών τους που παρέπεμπαν σε «χασικλίδικα» θέματα ή ακόμα και την μουσική τους, η οποία -με τα νέα δεδομένα- όποτε είχε ανατολίτικο ύφος χαρακτηριζόταν ως αμανές.

Το κενό που δημιουργήθηκε στη δισκογραφία ήρθαν να γεμίσουν νέοι καλλιτέχνες με κορυφαίο βέβαια τον Βασίλη Τσιτσάνη του οποίου οι λαϊκές καντάδες -όπως του άρεσε να ονομάζει τα τραγούδια του- συγκίνησαν μεγάλο μέρος του κοινού των ρεμπέτικων τραγουδιών.

Εκτός από τον Τσιτσάνη, άλλοι εκπρόσωποι του νέου αυτού ρεύματος της λαϊκής καντάδας που κυριάρχησε την περίοδο 1937-1940 ήταν ο Δημήτρης Γκόγκος ή Μπαγιαντέρας, ο Γιάννης Παπαϊωάννου και ο Απόστολος Χατζηχρήστος.

Όλοι τους είχαν μουσική παιδεία με ροπή προς το ιταλικό τραγούδι και τις σερενάτες, αφού πριν μάθουν μπουζούκι έπαιζαν μαντολίνο ή πιάνο.  Οι καλλιτέχνες αυτοί γρήγορα κατέκτησαν το κοινό με τις δημιουργίες τους οι οποίες εντάσσονταν στο κανταδοειδές λαϊκό τραγούδι που θύμιζε ιταλικές και δυτικοευρωπαϊκές αρμονίες και σερενάτες.


Γιάννης Παπαϊωάννου: Φαληριώτισσα (1937)

Ο Γιάννης Παπαϊωάννου πέτυχε με τα τραγούδια του ένα κράμα καντάδας, μπάλου και μικρασιάτικων ακουσμάτων. Θεωρείται ο πρώτος στο λαϊκό ρεμπέτικο τραγούδι που χρησιμοποίησε στις ηχογραφήσεις του το λεγόμενο «πρίμο σεκόντο» (διφωνία).
Από μικρός έμαθε μαντολίνο, αργότερα κιθάρα και μαζί με φίλους του έκανε καντάδες στη γειτονιά του.


Απόστολος Χατζηχρήστος: Γιατί σκληρή και άπονη (Κοκκινιώτισσα) 1938

Ο Απόστολος Χατζηχρήστος γεννήθηκε σε ένα προάστειο της Σμύρνης το 1904. Η οικογένειά του ήταν πλούσια και έτσι του δόθηκε από παιδί η δυνατότητα να ασχοληθεί με τη μουσική μαθαίνοντας πιάνο, κιθάρα και ακορντεόν. Με το μπουζούκι άρχισε να ασχολείται από το 1929. Το τραγούδι «Γιατί σκληρή και άπονη» είναι το πρώτο τραγούδι που ηχογράφησε μαζί με το «Έχω βαθιά τον πόνο». Συνολικά συνέθεσε 85 τραγούδια, από τα οποία περίπου τα 60 έχουν το ύφος της καντάδας.


Μπαγιαντέρας: Ζούσα μοναχός χωρίς αγάπη (1940)
Μαζί με τον Μπαγιαντέρα τραγουδάει και ο Μανώλης Χιώτης

Ο Μπαγιαντέρας μετά τη λογοκρισία του Μεταξά εγκατέλειψε τη θεματολογία των ναρκωτικών και της φυλακής και στράφηκε κι αυτός στις ερωτικές λαϊκές καντάδες δημιουργώντας μερικά από τα ωραιότερα ρεμπέτικα τραγούδια.

ΠΗΓΕΣ

ΝΕΑΡΧΟΣ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ
ΤΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ ΤΣΙΤΣΑΝΗΣ
Εκδόσεις ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΕΠΟΧΗ

ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ: Γ. ΠΑΠΑΪΩΑΝΝΟΥ

Β. ΑΡΝΑΟΥΤΑΚΗΣ: Γ. ΠΑΠΑΪΩΑΝΝΟΥ

Π. ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ: Α. ΧΑΤΖΗΧΡΗΣΤΟΣ

http://www.rebetiko.gr: Δ. ΓΚΟΓΚΟΣ ΜΠΑΓΙΑΝΤΕΡΑΣ

http://www.music-art.gr

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: