πρώτη ηχογράφηση με μπουζούκι

Το 1932 τεράστια επιτυχία στην Ελλάδα έκανε ένας δίσκος που είχε ηχογραφηθεί στην Αμερική. Ήταν το Μινόρε του Τεκέ που βασιζόταν σε μια παλιότερη μικρασιάτικη μελωδία. Η σύνθεση ήταν του Ιωάννη Χαλκιά ή Τζακ Γκρέγκορι που έπαιζε και το μπουζούκι.

Οι υπεύθυνοι των δισκογραφικών εταιρειών απέδωσαν την επιτυχία του τραγουδιού, όχι τόσο στη μελωδία του, όσο στον ήχο του μπουζουκιού που ως τότε δεν είχε ακουστεί σε ηχογραφήσεις δίσκων στην Ελλάδα. Έτσι αναζήτησαν έναν καλό οργανοπαίκτη του μπουζουκιού για να ηχογραφήσουν παρόμοια τραγούδια. Και βέβαια κατέληξαν στον Μάρκο Βαμβακάρη που εκείνη την εποχή τριγυρνούσε στους τεκέδες του Πειραιά παίζοντας με το μπουζούκι του τραγούδια που έφτιαχνε ο ίδιος.

Ο Βαμβακάρης λοιπόν ξεκίνησε από τον Δεκέμβριο του 1932 να ηχογραφεί τα πρώτα τραγούδια με μπουζούκι στην Ελλάδα (Καραντουζένι, Χαρμάνης, Δερβίσης, Εφουμάραμ’ ένα βράδυ, Ταξίμ Σερίφ, Μόρτισσα Χασικλού). Περίπου την ίδια εποχή ηχογράφησε και ο Μπάτης ένα τραγούδι το οποίο όμως κυκλοφόρησε αργότερα.

Τα τραγούδια αυτά έγιναν πολύ γρήγορα αγαπητά στο κοινό. Έτσι το μπουζούκι κατάφερε να βγει από το περιθώριο του τεκέ και να φτάσει σε όλες τις λαϊκές συνοικίες των αστικών κέντρων.

ΠΗΓΕΣ

ΜΑΡΙΑ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΟΥ
ΚΟΙΝΩΝΙΟΛΟΓΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΡΕΜΠΕΤΙΚΟΥ
Εκδόσεις ΜΠΑΡΜΠΟΥΝΑΚΗΣ

ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΜΠΑΓΙΟΚΑΣ
ΤΟ ΡΕΜΠΕΤΙΚΟ ΣΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΛΟΓΟ
ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΔΟΥ 1931-40

ΠΑΝΤΕΙΟ ΠΑΝ. ΚΟΙΝ. ΚΑΙ ΠΟΛ. ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ


Μάρκος Βαμβακάρης: Καραντουζένι (1933)

Τη δική του ερμηνεία για την πρώτη ηχογράφηση με μπουζούκι δίνει ο Νίκος Μάθεσης:

«Ένα απόγευμα που είχα φωνοληψία για ένα τραγούδι μου, και θα το τραγουδούσε ο φίλος μου και πατριώτης μου Γιώργος Παπασιδέρης «Μες του Νικήτα», είπα στον κύριο Μάτσα (πατέρα) σε ένα διάλειμμα επί λέξη «Κύριε Μάτσα σας προτείνω κάτι για την εταιρείαν σας που θα βγει σε καλό».
– «Σας ακούω» μου είπε.
– «Ο Πειραιάς είναι μια πόλις με το λιμάνι του μαζί, που κατοικείται από μάγκες, νταήδες, χασικλήδες και κάθε καρυδιάς καρύδι. Σε κάθε καφενείο ή ντεκέ είναι κρεμασμένα 5-6 μπουζούκια και μπαγλαμάδες για τους πελάτες. Και κάθε μάγκας που παίζει ή μαθαίνει, έχει το μπουζούκι στο δωμάτιο του. Λοιπόν κύριε Μάτσα δεν έχουμε βγάλει ένα τραγούδι τους με μπουζούκι και μπαγλαμά. Ρεμπέτικα και χασικλίδικα τους βγάζουμε όπως αυτό που θα κάνουμε φωνοληψία τώρα «Χαρμάνης είμαι απ’ το πρωί και πάω για να φουμάρω»… Ωραία είναι δικό τους, αλλά τα όργανα δεν είναι δικά τους, δεν έχουν αυτοί σχέση με βιολιά και κιθάρες. Γι’ αυτό σας λεω να κάνουμε μια δοκιμή με μπουζούκι και μπαγλαμά. Δεν πρόκειται να ζημιωθεί η εταιρεία σας, θα βγάλετε λίγους δίσκους στην αρχή κι αν έχει ζήτηση ο δίσκος βγάζετε συνέχεια».
Αφού σκέφτηκε, μου λεει
¨»Ξέρεις κανέναν να παίζει μπουζούκι;»
– «Ξέρω κύριε Μάτσα πολλούς και στην ψαραγορά έχουμε μάγκες μπουζουξήδες ψαράδες, αλλά ακούω από πολλούς που λένε για κάποιον χασάπη στα Σφαγεία του Πειραιώς που παίζει τόσο καλό μπουζούκι με αγάπη, που λένε ότι θα πάει φυματικός για το μπουζούκι. Θα πάω να τον βρω όταν θέλετε για δοκιμή».

– «Πως τον λένε;» μου είπε ο Μάτσας.
– «Μάρκο» του είπα.
– «Για φέρτονε να δούμε τι θα γίνει και με το μπουζούκι σου Μάθεση».
– «Για την εταιρεία σας κύριε Μάτσα».

– «Εντάξει, θα το δοκιμάσουμε είπα!»

από άρθρο του ΗΛΙΑ ΣΙΔΗΡΟΠΟΥΛΟΥ
στο ΡΕΜΠΕΤΙΚΟΙ ΔΙΑΛΟΓΟΙ


Μ. Βαμβακάρης: Τα δυο σου χέρια πήρανε (1940)
Αριστούργημα!
Μαζί με τη φωνή του Μάρκου ακούγεται και η φωνή του Απόστολου Χατζηχρήστου.


Μάρκος Βαμβακάρης: Κλωστηρού (1934)
Μετά το 2΄και 10΄΄ το μπουζούκι του Μάρκου παίρνει «φωτιά».

Όλα τα σημερινά τραγούδια ανάρτησε στο youtube o pankonstantopoulos.

2 Σχόλια to “πρώτη ηχογράφηση με μπουζούκι”

  1. atheofobos Says:

    Ίσως θα ήταν χρήσιμες μερικές επεξηγήσεις λέξεων που δεν είναι ευρύτερα γνωστές.
    Καραντουζένι λοιπόν είναι οι πενιές λαϊκών χορών κυρίως για καρσιλαμά και τσιφτετέλι αλλά και είδος κουρδίσματος μπουζουκιού, ειδικότερα του τρίχορδου σε Ρε – Σολ – Λα
    Στην Κλωστηρού ο Βαμβακάρης λέει:
    πως ήθελα να σ΄εβρισκα σε μέρος που να΄χει ζούλα
    και εννοεί να την δει στα κρυφά χωρίς να τους δούνε.

    • Θωμάς Says:

      Σίγουρα είναι χρήσιμες οι επεξηγήσεις μια και οι ρεμπέτες μιλούσαν όπως λέει και ο Ηλίας Πετρόπουλος τη δική τους σλαγκ, μια γλώσσα εξαιρετικά πλούσια σε εκφράσεις και σε χειρονομίες.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: