Περδίκκας II

Με το που μαθεύτηκε ο θάνατος του Αλέξανδρου, ξεσηκώθηκαν οι Έλληνες μισθοφόροι που είχαν εγκατασταθεί ως άποικοι στη Βακτρία. Ήθελαν όλοι να επιστρέψουν στην Ελλάδα. Δεν ήταν και λίγοι. 20.000 πεζοί και 3.000 ιππείς.

Ο Περδίκκας δεν είχε σκοπό να τους αφήσει να επιστρέψουν ανενόχλητοι. Τι παράδειγμα πειθαρχίας θα έδινε στους υπόλοιπους στρατιώτες; Στέλνει λοιπόν τον Πείθωνα με τη φοβερή διαταγή να τους φονεύσει όλους και να μοιράσει τα λάφυρα στους άντρες του. Ο Πείθωνας παρακούει τη διαταγή του Περδίκκα, έρχεται σε μυστική συνεννόηση με τους μισθοφόρους και τους πείθει να παραδώσουν τα όπλα και να επιστρέψουν στις αποικίες τους. Οι Μακεδόνες του Πείθωνα όμως, μπροστά στον κίνδυνο να χάσουν τα λάφυρα, ορμούν στους άοπλους στρατιώτες και τους σφάζουν όλους.

Ελληνοβακτριανό_βασίλειο.svgΒικιπαίδεια: Ελληνοβακτριανό βασίλειο, 180 π.Χ.
Η μεγάλη άνθηση του ελληνικού στοιχείου τα επόμενα χρόνια στην περιοχή μάς κάνει να υποθέσουμε πως η σφαγή ήταν μικρότερων διαστάσεων. Ίσως κάποιο σημαντικό μέρος των νικημένων Ελλήνων εποίκων επέστρεψαν πίσω στα μέρη που άφησαν.

Με τη διανομή των σατραπειών του 323 π.Χ. η Καππαδοκία παραχωρήθηκε στον Ευμένη. Όμως η Καππαδοκία δεν ήταν ακόμη υπό μακεδονική κατοχή. Έτσι ο Περδίκκας ανέθεσε την κατάκτησή της στον Αντίγονο που είχε τη Μεγάλη Φρυγία και τη Λυκία. Όμως ο Αντίγονος αρνήθηκε.

Πυρ και μανία ο Περδίκκας, ετοιμάζει ο ίδιος στρατό και συνοδευόμενος από τον βασιλιά Φίλιππο Αρριδαίο (για να υπενθυμίσει σε όλους πως ενεργεί εν ονόματι της βασιλικής εξουσίας) εκστρατεύει εναντίον της Καππαδοκίας, την καταλαμβάνει και την παραχωρεί στον Ευμένη. Ύστερα ο Περδίκκας επιτίθεται στην Πισιδία. Εκεί θα συναντήσει δυσκολίες στην οχυρωμένη πόλη Ίσαυρα. Οι κάτοικοί της αντιστάθηκαν σθεναρά για δύο μέρες και όταν διαπίστωσαν πως δεν υπάρχει ελπίδα έβαλαν φωτιά στην πόλη τους και κάηκαν μαζί με τις οικογένειές τους.

cf84ceaccf86cebfcf82-cf84cebfcf85-cf86ceb9cebbceafcf80cf80cebfcf85-ceb3cf89cf81cf85cf84cf8ccf82 (1)
Χρυσή φαρέτρα από τον τάφο του Φιλίππου Β΄

Η ιστορία των Διαδόχων είναι λοιπόν οι αγώνες των πρώτων δυναμικών σφετεριστών της εξουσίας του Μεγαλέξαντρου, που ξεσπάν κιόλας γύρω από το πτώμα του και ξετυλίγονται με μέγιστο επιδίωξης, από τους πιο φιλόδοξους, την κυριαρχία σ’ όλη την αυτοκρατορία, με κάθε μέσο ή πρόσχημα: είτε τάχα για την προστασία της βασιλείας (κι έτσι της ενότητας δήθεν της επικράτειας), είτε για τη νομιμοποίησή τους ως εστεμμένων, διά γάμου μ’ οποιαδήποτε  του βασιλικού οίκου της Μακεδονίας, Κλεοπάτρα είτε Ευρυδίκη (παντρεμένες ή και ξαναπαντρεμένες) ή και ολότελα απροσχημάτιστα, διά της βίας, με στημένες ανακηρύξεις τους, πριν ή μετά μια πρόσκαιρή τους νίκη, σε βασιλιάδες από προσκείμενους μακεδονικούς στρατούς. Αλλά ποιους αλήθεια μακεδονικούς στρατούς; Αυτούς ή εκείνους; Και για ποια πράγματι προστασία ποιας διάδοχης βασιλείας; Για ποιαν ενότητα, ποιας επικράτειας, με ποιαν έκταση, ποιαν έδραση, ποια συμπάγεια παραπέρα, ποιες αντικειμενικές προϋποθέσεις;
ΡΕΝΟΣ Η. ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗΣ
(από την εισαγωγή του στην Ιστορία των Διαδόχων του Μεγάλου Αλεξάνδρου του Ντρόυζεν)

Αφού ξεμπέρδεψε με τους Ισαυρείς, ο Περδίκκας θέτει τον επόμενο στόχο του. Να λογαριαστεί με τον Αντίγονο που τόλμησε να αρνηθεί τη διαταγή του. Του ζητάει λοιπόν να επιστρέψει και να απολογηθεί. Ο Αντίγονος, για να κερδίσει χρόνο, αρχικά προσποιείται πως θα απολογηθεί, στη συνέχεια όμως το σκάει, μαζί με τον γιο του, Δημήτριο.

Η φυγή του Αντίγονου δίνει στον Περδίκκα την αφορμή που ζητούσε. Τώρα πλέον σκοπεύει να τον κατηγορήσει για προδοσία. Όμως ο Αντίγονος με τον γιο του έχουν ήδη φτάσει στα παράλια της Μ. Ασίας και μπαρκάρουν με αθηναϊκό καράβι. Προορισμός τους; Η Μακεδονία και ο Αντίπατρος. Λίγο πριν ανέβει στο καράβι ο Αντίγονος μαθαίνει μια πληροφορία πολύ χρήσιμη…

250px-Philip_II_of_Macedon_CdM

Υπήρξε κι άλλος Περδίκκας, βασιλιάς της Μακεδονίας αυτός, που 36 χρόνια νωρίτερα, το 359 π.Χ., προσπάθησε να αποκρούσει την εισβολή του παντοδύναμου τότε Ιλλυρικού στρατού. Στη μάχη που έγινε ο Περδίκκας -βασιλιάς ενός αδυνατισμένου και φτωχού εκείνη την εποχή βασιλείου της Μακεδονίας- σκοτώθηκε μαζί με 4.000 άντρες του.
Ευτυχώς για τη Μακεδονία οι περισσότεροι από τους Ιλλυριούς αναχώρησαν για την πατρίδα τους, φορτωμένοι λάφυρα, άλλοι όμως έμειναν στην Άνω Μακεδονία προετοιμάζοντας τις επόμενες επιδρομές τους.
Η κατάσταση για τους Μακεδόνες ήταν απελπιστική καθώς είχαν να αντιμετωπίσουν και τους Αθηναίους που, έχοντας αποβιβαστεί στη Μεθώνη, προσπαθούσαν να τοποθετήσουν στον θρόνο της Μακεδονίας έναν δικό τους άνθρωπο που λεγόταν Αργαίος.
Σ’ εκείνη την κρίσιμη στιγμή, η συνέλευση του μακεδονικού στρατού εξέλεξε νέο βασιλιά τον ανήλικο γιο του Περδίκκα, τον Αμύντα Δ΄, με τοποτηρητή του θρόνου, δηλαδή αντιβασιλιά και αρχηγό του στρατού, τον θείο του, που στην ηλικία των 12 ετών είχε βρεθεί όμηρος στη βασιλική αυλή των Ιλλυριών, ενώ στα 14 έκανε άλλα τρία χρόνια όμηρος στη Θήβα.
Το όνομά του: Φίλιππος Β΄.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: