Aντίπατρος II

Τα νέα για τον θάνατο του Αλέξανδρου έφτασαν και στην Αθήνα.
-Δεν πέθανε ο Αλέξανδρος, Αθηναίοι! φώναξε ο  Δημάδης. Θα μύριζε ο κόσμος όλος από το πτώμα του!
Άλλοι, σίγουροι για τον θάνατό του, υποστήριζαν πως τώρα ήταν η ευκαιρία να τινάξουν από πάνω τους τον μακεδονικό ζυγό. Μάταια ο συνετός Φωκίων προσπαθούσε να τους ηρεμήσει:
-Αν είναι σήμερα νεκρός, θα είναι και αύριο και μεθαύριο. Να σκεφτούμε τότε πιο ήρεμοι.

Σε λίγο η είδηση επιβεβαιώθηκε. Μάλιστα έφτασαν πρέσβεις από τη Μακεδονία που συνιστούσαν τήρηση των συμμαχικών συμφωνιών. Από την άλλη μαθεύτηκε πως οι Ρόδιοι είχαν ήδη διώξει τη μακεδονική φρουρά και είχαν ελευθερώσει την πόλη τους. Παρά τις προσπάθειες του Φωκίωνα και παρά την αίσθηση πως ο Αντίπατρος θα έδινε γενναία ανταλλάγματα για να πετύχει την ουδετερότητα της Αθήνας, οι Αθηναίοι τελικά αποφάσισαν πόλεμο.

Πρέσβεις των Αθηναίων στάλθηκαν σε διάφορες πόλεις να πείσουν κι άλλους Έλληνες σε αντιμακεδονική συμμαχία. Και πράγματι πολλές πόλεις συμμάχησαν μαζί τους, υπήρχαν όμως και άλλες που δεν προσχώρησαν στην συμμαχία όπως οι Βοιωτοί. Στρατηγό οι Αθηναίοι όρισαν τον Λεωσθένη, ο οποίος στην πρώτη μάχη νίκησε εύκολα τους Βοιωτούς κι ύστερα στρατοπέδευσε στις Θερμοπύλες περιμένοντας τον Αντίπατρο.

Tafos Alexandrou D klini
http://www.aigai.gr
Κτερίσματα από τον «τάφο του πρίγκιπα» στη Βεργίνα. Ο τάφος ανήκει μάλλον στον 13χρονο Αλέξανδρο Δ΄

Οι πόλεις των Μακεδόνων δεν ήταν ανεξάρτητες πόλεις-κράτη, αλλά ήταν μονάδες μέσα στα όρια του ενωμένου βασιλείου, η περιοχή τους δε μεταβαλλόταν, ήταν καθορισμένη από τον βασιλιά, και ο πληθυσμός της κάθε πόλης αποτελούνταν από μικρές, συγγενικές μεταξύ τους, ποιμενικές ομάδες. Κατά συνέπεια, αντίθετα προς τις τότε ελληνικές πόλεις, οι μακεδονικές είχαν μια εσωτερική συνοχή, μια κοινωνική ομοιογένεια, και δεν είχαν δική τους εξωτερική πολιτική. Τα σπέρματα της εμφύλιας στάσης που υπονόμευαν την ευημερία και την ενότητα σε πολλές πόλεις του ελληνικού νότου, ήταν συμπτώματα που έλειπαν από τη μακεδονική πόλη του 5ου αι. π.Χ. Επιπλέον δεν υπήρχε υπόδουλος πληθυσμός, ούτε είχαν οι Μακεδόνες δούλους. Όλοι οι Μακεδόνες εργάζονταν ελεύθεροι ως ποιμένες, γεωργοί ή τεχνίτες.
Ν. ΧΑΜΟΝΤ: ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΠΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΕ Η ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ
Μετάφραση: Φ. Κ. ΒΩΡΟΣ, Εκδόσεις ΠΑΠΑΔΗΜΑ

Κι ο Αντίπατρος γιατί άφησε τους Αθηναίους οργανωθούν με την άνεσή τους; Η αλήθεια είναι πως ο Αντίπατρος είχε πολλά προβλήματα. Σχετικά πρόσφατη ήταν ακόμα η διαταγή του Αλέξανδρου να τα παρατήσει όλα και να πάει στην Ασία. Σίγουρα είχε κλονιστεί το κύρος του. Και βέβαια υπήρχε το τεράστιο χάσμα στις σχέσεις του με την Ολυμπιάδα που βρισκόταν ακόμα στην Ήπειρο αλλά ήταν πάντα επικίνδυνη. Υπήρχε και ένα άλλο πρόβλημα. Τόσες στρατολογήσεις για την Ασία, τόσα χρόνια, η Μακεδονία είχε στερέψει από στρατεύσιμους νέους. Στον Αντίπατρο είχαν μείνει μόλις 15.000 άντρες την ώρα που στην Ελλάδα άναβαν τα αίματα και όλο και περισσότεροι μισθοφόροι βρίσκονταν πρόθυμοι να κινηθούν εναντίον των Μακεδόνων.

Τι να κάνει λοιπόν ο Αντίπατρος; Να ξεκινήσει για τις Θερμοπύλες; Μα η Θράκη ήταν ήδη σε επανάσταση, οι Ιλλυριοί ετοιμάζονταν, ενώ φήμες μιλούσαν ήδη για ξεσηκωμό των Μολοσσών στην Ήπειρο. Τέλος πάντων, ο Αντίπατρος μάζεψε όσες δυνάμεις διέθετε και ξεκίνησε για τις Θερμοπύλες. Η πρώτη μάχη δεν κύλησε ευνοϊκά για αυτόν κι έτσι αναγκάστηκε να καταφύγει στη Λαμία. Η πόλη βέβαια διέθετε υψηλή ακρόπολη και ο Αντίπατρος είχε όπλα και τρόφιμα αλλά οι Αθηναίοι πολιόρκησαν την πόλη κάνοντας συνεχείς επιθέσεις. Αναγκάστηκε ο Αντίπατρος να ζητήσει διαπραγματεύσεις προτείνοντας ειρήνη.

Ο Λεωσθένης απαίτησε παράδοση άνευ όρων. Ο Αντίπατρος δεν δέχτηκε κι ας ήταν η κατάσταση απελπιστική για τους Μακεδόνες. Μέχρι που συνέβη κάτι εντελώς απροσδόκητο…

ΠΗΓΕΣ

J.G.DROYSEN: ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΔΙΑΔΟΧΩΝ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ
σε μετάφραση και σχόλια: Ρ., Η. και Σ. Αποστολίδη

ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΕΘΝΟΥΣ

ΝΙΚΟΛΑΣ ΧΑΜΟΝΤ: ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΠΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΕ Η ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ
Εκδόσεις ΠΑΠΑΔΗΜΑ, Μετάφραση: Φ. Κ. Βώρος

ΝΙΚΟΛΑΣ ΧΑΜΟΝΤ: ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ
Εκδόσεις ΜΑΛΛΙΑΡΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑ

ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ

ΘΕΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ: ΑΝΤΙΠΑΤΡΟΣ

940 X 550 MOUSEIOhttp://www.aigai.gr
Η τεφροδόχος και το χρυσό στεφάνι του Αλέξανδρου Δ΄

Ο βασιλιάς των Μακεδόνων ήταν ο κύριος της γης που είχε «αποκτηθεί με όπλα» (δορύκτητης), δηλαδή από τον ίδιο και τις ένοπλες δυνάμεις του. Ο ίδιος ο βασιλιάς ήταν ο ιδιοκτήτης όλων των μεταλλευτικών αποθεμάτων, όλης της χρήσιμης ξυλείας στο βασίλειο, επίσης αυτός διατηρούσε τους χώρους κυνηγιού, φρόντιζε τα αγροκτήματά του και μερικές ακόμη εκτάσεις ως περιουσία της βασιλικής οικογένειας. Έπαιρνε φόρους από τους καλλιεργητές της γης, επίσης εισέπραττε δασμούς στα λιμάνια για τα εισαγόμενα προϊόντα και τέλος εισέπραττε το τίμημα από την παραχώρηση γης και άλλων περιουσιακών στοιχείων σε υπηκόους. Έτσι ο βασιλιάς κρατούσε στα χέρια του ένα πολύ μεγάλο μέρος από το εισόδημα του βασιλείου του και ήταν πολύ πλουσιότερος από οποιονδήποτε επιχειρηματία ελληνικής πόλης – κράτους του ελληνικού νότου, ακόμη και όταν το βασίλειό του βρισκόταν σε πολύ δύσκολη κατάσταση. Και οι δαπάνες του βέβαια ήταν πολύ μεγάλες. Γιατί ο βασιλιάς όπλιζε, έτρεφε και συντηρούσε τις ένοπλες δυνάμεις του κράτους του στην ξηρά και τη θάλασσα.
Ν. ΧΑΜΟΝΤ: ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΠΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΕ Η ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ
Μετάφραση: Φ. Κ. ΒΩΡΟΣ, Εκδόσεις ΠΑΠΑΔΗΜΑ

 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: