Αντίπατρος ΙΙΙ

Και ενώ συνεχιζόταν η πολιορκία της Λαμίας, ένα πρωινό, καθώς στεκόταν ο Λεωσθένης σε μια τάφρο, μια πέτρα από το στρατόπεδο των Μακεδόνων τον χτύπησε στο κεφάλι. Σωριάστηκε αναίσθητος και σε τρεις μέρες πέθανε. Το πλήγμα για τους Αθηναίους ήταν βαρύ. Ο Λεωσθένης ήταν πολύ ικανός στρατηγός και αναγνωριζόταν από όλους τους συμμάχους των Αθηναίων.

Το χειρότερο όμως για τους Αθηναίους ήταν η κάθοδος του Λεοννάτου, επικεφαλής 20.000 πεζών και 2.500 ιππέων. Οι Αθηναίοι αναγκάστηκαν να λύσουν την πολιορκία για να αντιμετωπίσουν τον νέο εχθρό. Στη μάχη ο Λεοννάτος σκοτώθηκε αλλά το κέρδος για τους Αθηναίους ήταν μηδαμινό καθώς ενώθηκαν οι δύο μακεδονικοί στρατοί υπό την αρχηγία του Αντίπατρου. Παράλληλα οι Μακεδόνες νίκησαν και σε δύο ναυμαχίες. Σα να μην έφτανε αυτό έρχεται και ο Κρατερός από την Ασία με υπολογίσιμες δυνάμεις.

Πλέον ο στρατός του Αντίπατρου ήταν τεράστιος. Διέθετε 40.000 πεζούς, 3.000 τοξότες και σφενδονήτες και 5.000 ιππείς. Σε αντίθεση πολλοί σύμμαχοι των Αθηναίων άρχισαν να φεύγουν για τα μέρη τους, άλλοι γιατί φοβήθηκαν, άλλοι γιατί θεώρησαν πως ο πόλεμος πλέον έχει κριθεί.

940 x 550 erdki81http://www.aigai.gr
Από τους τάφους στη Συστάδα των Βασιλισσών στη Βεργίνα

Κανένας ιστορικός ή αρχαιολόγος δεν είχε αμφισβητήσει την ταύτιση Αιγών και Έδεσσας, μολονότι υπήρχαν κάποιοι βασικοί λόγοι, που θα έπρεπε να δημιουργήσουν ισχυρές υποψίες για την ακρίβειά της: 1. Η παράξενη και μοναδική περίπτωση μιας πόλης με δύο ονόματα. 2. Ο αρχαίος γεωγράφος Πτολεμαίος, αντιγράφοντας τις μακεδονικές πόλεις, δίνει διαφορετικά γεωγραφικά στίγματα για την Έδεσσα και για τις Αιγές. 3. Σε κάποιο κείμενο του Πλουτάρχου αναφέρεται η Έδεσσα και λίγο παρακάτω οι Αιγές. (…)
Ωστόσο την αποφασιστική αντιμετώπιση του προβλήματος της τοποθεσίας των Αιγών τη χρωστούμε στον Άγγλο ιστορικό Νίκολας Χάμοντ. (…) Ο Χάμοντ συγκέντρωσε όλες τις γραπτές πηγές, αλλά και όλα τα δεδομένα που είχαν προσκομίσει οι αρχαιολογικές έρευνες ως τώρα. (…) Ο Χάμοντ συμπλήρωνε τις γνώσεις του με άμεση και εξαντλητική γνώση της περιοχής. Με απλά λόγια, τη Μακεδονία τη γνώρισε όχι μονάχα από τα βιβλία των άλλων, αλλά και την περπάτησε βήμα με βήμα. Έτσι στο συνέδριο για την Αρχαία Μακεδονία, που έγινε στη Θεσσαλονίκη στα 1968, υποστήριξε πως οι Αιγές, η πρώτη και σεβαστή πρωτεύουσα των Μακεδόνων, πρέπει να τοποθετηθεί στη σημερινή Βεργίνα και όχι στην Έδεσσα.
ΜΑΝΟΛΗΣ ΑΝΔΡΟΝΙΚΟΣ «ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΤΗΣ ΒΕΡΓΙΝΑΣ»
ΜΟΡΦΩΤΙΚΟ ΙΔΡΥΜΑ ΕΘΝΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ

Η μάχη δόθηκε στην Κραννώνα της Θεσσαλίας και τελικά ήταν αμφίρροπη. Το πεζικό του Αντίπατρου προέλασε αλλά οι ιππείς του αναγκάστηκαν να υποχωρήσουν. Νικητής βέβαιος δεν υπήρξε όμως στις τάξεις των συμμάχων των Αθηναίων επικράτησε η τάση για ειρήνη. Έτσι οι Αθηναίοι έκαναν το λάθος και έστειλαν πρέσβεις στον Αντίπατρο. Ο Αντίπατρος κατάλαβε πως οι αντίπαλοί του ήταν διαιρεμένοι και αρνήθηκε να συζητήσει με μια συμμαχία που δεν αναγνώριζε. Τους είπε πως θα δεχόταν να συνομιλήσει με κάθε μία πόλη χωριστά.

Οι Αθηναίοι διέκοψαν τις διαπραγματεύσεις αλλά το λάθος το είχαν κάνει. Τώρα ο Αντίπατρος είχε το πάνω χέρι. Και η πρότασή του ηχούσε δελεαστικά στα αυτιά κάποιων πόλεων που δεν είχαν εμπιστοσύνη στην ετερόκλητη συμμαχία που είχε οργανωθεί.

Πράγματι ο Αντίπατρος ξεκίνησε να κλείνει συμφωνίες με αρκετές πόλεις της Θεσσαλίας προσφέροντας μάλιστα ελκυστικούς όρους. Όμως όταν έφτασε η σειρά της Αθήνας εκεί έδειξε την πυγμή του. Τους ζήτησε να του παραδώσουν την πόλη άνευ όρων (Δεν μπορούσε βέβαια να ξεχάσει την ανάλογη πρόταση του Λεωσθένη λίγο καιρό πριν). Οι Αθηναίοι διέκοψαν τις διαπραγματεύσεις, όμως οι άλλες πόλεις συνέχισαν να συνθηκολογούν και σε λίγες εβδομάδες η συμμαχία είχε ολότελα διαλυθεί. Είχαν μείνει μόνο οι Αθηναίοι και οι Αιτωλοί.

Τελικά η δεύτερη πρόταση του Αντίπατρου έγινε δεκτή. Η συμφωνία επιτεύχθηκε. Μια συμφωνία που χαρακτηρίστηκε από τον Ξενοκράτη ως «πολύ επιεικής βέβαια για δούλους, αλλά πολύ βαριά για ελεύθερους». Εντάξει, ο Αντίπατρος δεν δήωσε την Αττική ούτε κατέστρεψε την Αθήνα. Και οι Αθηναίοι παρέμειναν ελεύθεροι. Υποχρεώθηκαν όμως να πληρώσουν βαριά αποζημίωση και να παραδώσουν τους αντιμακεδόνες ρήτορες, ανάμεσά τους και τον Δημοσθένη που, για να μη συλληφθεί, κατέφυγε στον Πόρο και τελικά προτίμησε να πιει δηλητήριο και να πεθάνει. Ακόμα ο Αντίπατρος άλλαξε το πολίτευμα της Αθήνας από δημοκρατικό σε τιμοκρατικό, όρισε δηλαδή να έχουν πολιτικά δικαιώματα μόνο όσοι είχαν περιουσία πάνω από 2.000 δραχμές. Και τέλος ο Αντίπατρος για να είναι σίγουρος για την τήρηση της συμφωνίας τοποθέτησε μακεδονική φρουρά στη Μουνιχία με φρούραρχο τον Μένυλλο. Η τόσο μισητή αυτή φρουρά διατηρήθηκε για 15 χρόνια. Οι μόνοι που έμειναν να αντιστέκονται ακόμα ήταν οι Αιτωλοί.

ΠΗΓΕΣ

J.G.DROYSEN: ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΔΙΑΔΟΧΩΝ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ
σε μετάφραση και σχόλια: Ρ., Η. και Σ. Αποστολίδη

ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΕΘΝΟΥΣ

ΝΙΚΟΛΑΣ ΧΑΜΟΝΤ: ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΠΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΕ Η ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ
Εκδόσεις ΠΑΠΑΔΗΜΑ, Μετάφραση: Φ. Κ. Βώρος

ΝΙΚΟΛΑΣ ΧΑΜΟΝΤ: ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ
Εκδόσεις ΜΑΛΛΙΑΡΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑ

ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ

ΘΕΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ: ΑΝΤΙΠΑΤΡΟΣ

ENOTHTA 3 TO IROON KAI O TAFOS 1Η αρπαγή της Περσεφόνης (από τον τάφο του Φιλίππου Β΄)
http://www.aigai.gr/

Την πρότασή του, ο Χάμοντ, τη στήριξε, πέρα από τους λόγους που αναφέραμε πρωτύτερα, και σε δύο τουλάχιστον πολύ σημαντικές παρατηρήσεις: (1) Ο Θεόφραστος, ο γνωστός μαθητής του Αριστοτέλη, αναφέρει ότι στις Αιγές παρατήρησε ένα περίεργο, μετεωρολογικό φαινόμενο: όταν φυσά βοριάς, τα σύννεφα, αντί να κινούνται από βορρά προς νότο, όπως θα ήταν φυσικό, ακολουθούν ανάστροφη πορεία και κινούνται από νότο προς βορρά. Κάτι τέτοιο είναι τελείως αδύνατο να συμβαίνει στην Έδεσσα, είναι όμως λογικό να συμβαίνει στη Βεργίνα, όπου οι βόρειοι άνεμοι χτυπούν στις πυκνές οροσειρές που απλώνονται στα νότια της περιοχής, με αποτέλεσμα να αναστρέφεται η φορά τους και να ωθούν τα σύννεφα προς βορρά (ύστερα από λίγα χρόνια ένας νεότερος ιστορικός έγραψε πως παρατήρησε ο ίδιος το φαινόμενο στη Βεργίνα). (2) Ένας ανταπαιτητής του θρόνου του Φιλίππου, ο Αργαίος, κινήθηκε από την παραλία της Πιερίας προς τις Αιγές, όπου είχε συνεργάτες, για να εξεγείρει την παλιά πρωτεύουσα κατά του Φιλίππου. Δεν κατόρθωσε όμως να επιτύχει το σκοπό του και γύρισε αμέσως άπρακτος. Όλες αυτές οι κινήσεις του είναι ακατανόητες αν οι Αιγές βρίσκονταν πραγματικά στη σημερινή Έδεσσα, γιατί θα ήταν αδύνατο να φτάσει ως εκεί και να επιστρέψει χωρίς να τον αντιληφθεί ο Φίλιππος, που βρισκόταν στην Πέλλα.
ΜΑΝΟΛΗΣ ΑΝΔΡΟΝΙΚΟΣ «ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΤΗΣ ΒΕΡΓΙΝΑΣ»
ΜΟΡΦΩΤΙΚΟ ΙΔΡΥΜΑ ΕΘΝΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ

 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: